آنكه به كار خود بپردازى علف دادن آن را آغاز كن ، زيرا كه آن در حكم جان تو است ، و چون قصد فرود آمدن كنيد ، بكوشيد تا از قطعات زمين قطعه اى را انتخاب كنيد كه رنگش زيباتر و خاكش نرمتر ، و گياهانش فراوانتر باشد ، پس چون فرود آمدى ، پيش از آنكه بنشينى دو ركعت نماز بگزار ، و چون قصد قضاء حاجت كنى بزمينى دوردست روان شو ، و چون آهنگ كوچ كنى دو ركعت نماز بگزار ، و آنگاه با زمينى كه در آن فرود آمده بودى وداع نماى ، و بر آن زمين و اهل آن سلام كن ، زيرا كه هر سرزمينى اهلى از فرشتگان دارد ، و اگر بتوانى كه طعامى را پيش از صدقه دادن چيزى از آن نخورى ، پس چنين كن ، و تا هر زمان كه بر مركب سوار باشى بر تو باد به خواندن كتاب خداى عزّ و جلّ . و تا هر زمان كه به انجام دادن كارى سرگرم باشى بر تو باد به تسبيح گفتن ، و تا هر زمان كه بيكار باشى ، بر تو باد به خواندن دعاء ، و از حركت در اوّل شب احتراز نماى ، و در آخر شب روان شو . و زنهار از بلند كردن صدا در مسيرت .
( باب دعاى كسى كه راه را گم كرده باشد )
2506 - علىّ بن ابى حمزه از ابو بصير ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده