اسب « قوس » بمعنى كمان ذكر شده است ( و چنين به نظر ميرسد كه ذكر اين كلمه انسب است ) .
( باب متعلَّق به اسب و اختصاص دادن آن براى جهاد و نخستين كسى كه بر آن سوار شده است )
2459 - رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : اسب حيوانى است كه تا روز قيامت خير بر پيشانيش بسته است . و انفاقكننده براى آن ، در راه خداوند عزّ و جلّ بمانند كسى است كه دست خود را همچنان به صدقه گشوده دارد ، بىآنكه آن را از صدقه دادن ببندد .
پس چون چيزى از آن اسبها آماده سازى ، اسبى را در نظر بگير كه در پيشانيش خالى سفيد داشته باشد ، و بينى و لب بالايش سفيد ، و همچنين سه قائمه از قوائمش سفيد ، و دست راستش برنگى ديگر ، و رنگ پيكرش سرخى آميخته با سياهى باشد ، و سپس اسبى پيشانى سفيد باشد ، كه اگر چنين كنى سالم و غانم باشى .
2460 - و بكر بن صالح از سليمان بن جعفر جعفرى از ابو الحسن عليه السّلام روايت كرده است ، كه « او را شنيدم كه ميفرمود : اسب بر هر يك از سوراخهاى بينيش شيطانى است . پس هر زمان كه يكى از شما بخواهد آن را بلگام كشد ، ميبايد نام