و غمّ روزى كه من آن را درك نميكنم مرا كشت .
2457 - و لقمان با پسرش گفت : فرزند عزيزم ، دنيا دريائى ژرف است ، و جهانى بسيار در آن هلاك شدهاند ، پس كشتى خود را در آن دريا ، ايمان به خدا و بادبانش را توكَّل بر خدا ، و توشهء خود را در آن ، تقواى خداى عزّ و جلّ قرار ده . پس اگر از اين دريا رستى با كمك رحمت خدا رسته اى ، و اگر هلاك شدى بسبب گناهانت بمهلكه افتاده اى .
( باب حمل آلات و سلاح در سفر )
2458 - سليمان بن داود منقرى ، از حمّاد بن عيسى ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : در وصيت لقمان بپسرش آمده است كه : اى فرزند عزيزم ، با شمشير و موزه و عمامه و رشته ها و طنابهايت و مشك آب و نخ و درفش خود سفر كن و داروهائى را كه براى تو و يارانت مفيد باشد بهمراه خود داشته باش ، و با يارانت جز در موارد معصيت خداى عزّ و جلّ همگام و هماهنگ باش . ( در اينجا تذكر اين نكته لازم است ، كه بعضى از راويان اسب را نيز بر موارد توصيهء لقمان افزودهاند ) . و در بعضى از نسخه ها ، چنان كه در محاسن آمده است ، بجاى « فرس » بمعنى