تبسّم كرد ، من گفتم : چگونه است كه سر به آسمان برداشتى و تبسّم كردى ؟ پس گفت : يا علىّ ، هيچ كس نيست كه بر مركبى كه خدا به او عطا كرده است سوار شود ، و آنگاه آيه سخره را بخواند ، و پس از آن بگويد : « از آن خدائى آمرزش ميطلبم كه معبودى جز او نيست : آن زندهء به پا دارندهء زندگى و زندگان . و بسوى او توبه ميكنم .
خدايا گناهان مرا بر من بيامرز زيرا كسى جز تو گناهان را نمىآمرزد » . هيچ كس نيست كه بر اين گونه عمل كند ، مگر آنكه خداى بزرگ كريم ميگويد : « اى فرشتگان من ، بندهء من ميداند كه كسى جز من گناهان را نمىآمرزد . شما گواه باشيد كه من هم اكنون گناهانش را بر او آمرزيدهام » .
شرح : « آيهء سخره » قول خداى عزّ و جلّ است : * ( إِنَّ رَبَّكُمُ الله الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ ) * - تا كلمهء * ( رَبُّ الْعالَمِينَ ) * است و بنا بر مشهور تا قول خداى عزّ و جلّ * ( إِنَّه لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ) * است زيرا در بعضى از اخبار به آن تصريح شده است . ( م ت ) و اين آيه همان آيهء 54 از سورهء اعراف است . و شايد كه مراد از آيهء سخره در اينجا آيه اى باشد كه در خبر سابق ذكر شده ، و آن ، آيهء * ( سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ ) * - الخ است . و بعضى گفتهاند كه مراد از آيهء سخره دو آيهء آخر سورهء حم سجده * ( سَنُرِيهِمْ آياتِنا ) * - الخ است . و مخفى نماناد كه ضمير جمع بارز در قول خداى تعالى : * ( « سَنُرِيهِمْ » ) * بمشركين گمراه معاند برميگردد ، نه بمسلمين موحّد . و آيه بىترديد در مقام تخويف است ، چنان كه در كافى و ارشاد و تفسير على بن ابراهيم ، در رواياتى از امام صادق و امام كاظم عليهما السّلام آمده است كه آن دو امام آن را به امراض و آفات دنيوى تفسير كردهاند . و بنا بر اين مناسبتى با اين مقام ندارد ، و قول آن بعض مبتنى بر
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 145
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٤٥