ابن سينا ، 279 ؛ ميمون ، 156 .
( 2 ) . شجرة البطم ، نك . شمارهء 156 .
( 3 ) . خنجك ، قس . شمارهء 156 ، يادداشت 7 .
( 4 ) . كنبشك .
( 5 ) . كلنكور ، قس . شمارهء 156 ، يادداشت 12 .
( 6 ) . دهن القرطم ، نك . شمارهء 825 .
290 . حب النيل 1
به سريانى نيلن 2 و در يك نسخه نيل فلفل 3 است . آن را « قرطم هندى » 4 مىنامند .
اين دانههاى سياه است ؛ بهترين آنها سنگين و صافاند . گياه آنها شبيه لبلاب است ، دور درختى مىپيچد و دراز مىشود . گلهايش خاكسترى تيرهاند به شكل گلهاى لبلاب و همينكه خورشيد طلوع مىكند ، خشك مىشوند . مردم بغداد آن را دمعة العاشق 5 مىنامند .
رازى : جانشين آن براى خارج كردن بلغم و سودا ، نصف وزن [ حب النيل ] از گوشت حنظل است .
( 1 ) .
Ipomoea hederacea Jacq .
؛ سراپيون ، 199 ؛ ابو منصور ، 141 ؛ ابن سينا ، 272 ؛ ميمون ، 159 ؛ عيسى ، 19 99 .
( 2 ) . سرنيلن ( ؟ ) ، اين عنوان تقريبا بهطور كامل بار ديگر در شمارهء 1066 تكرار مىشود ؛ در آنجا :
بالسريانية ليلن ، ظاهرا « سر » در « سرنيلن » مخفف واژهء بالسريانية است .
( 3 ) . نيل فلفل .
( 4 ) . القرطم هندى .
( 5 ) . دمعة العاشق - « اشك عاشق » .
291 . حب الصنوبر 1
اين « جلوز » است . آنها [ ميوههاى ] درشتىاند . در ميوههاى ريزگسى و خورندگى وجود دارد ، آنها را « بادام صنوبر » 2 نيز مىنامند .
اطيوس : قضم قريش 3 همان « حب الصنوبر » است .
( 1 ) . ميوه
Pinus pinea L .
يا
Pinus cembra L .
؛ ابن سينا ، 274 ؛ ميمون ، 317 ؛ عيسى ، 17 140 ؛ نيز نك . شمارههاى 262 و 648 .