شنيدن صدا ، سلام و اذان از قبر پيامبر صلى الله عليه و آله
امام حافظ « ابومحمد عبداللَّه الدارمى » در كتابش بهنام سنن كه يكى از كتابهاى ششگانه روايى محسوب مىشود گفته است : « مروان بن محمد » ، از « سعيد بن عبدالعزيز » چنين نقل كرده كه در ايام حرّه ، سهشبانه روز در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله اذان گفته نشد و « سعيد بن مسيب » نيز مسجد را در آن سه روز ترك نكرد و زمان نماز را تنها از صداى همهمهاى كه از قبر پيامبر صلى الله عليه و آله شنيده مىشد ؛ تشخيص مىداد .
علما برخى از اين كرامتها را از صالحان گذشته نيز نقل كردهاند كه اين امور پس از وفات آنها اتفاق افتاده و افراد ثقه از افراد مورد اطمينان ديگرى كه بهچشم خود آن كرامتها را ديدهاند ، نقل نمودهاند :
نماز در قبر
احمد ، به نقل از عفان ، از حماد اينگونه روايت مىكند كه « ثابت » مىگفت : خدايا اگر توفيق نماز به كسى در قبر مىدهى اين توفيق را به من عطا كن .
سپس از « ابىنعيم » به نقل از « جبير » آورده است كه گفته : قسم به خدايى كه جز او خدايى نيست من « ثابت بنانى » را در قبرش وارد نمودم در حالى كه « حميد طويل » نيز در كنارم بود . هنگامى كه آجرهاى روى قبر را صاف