ارواح آنان ، قدرت تصرفى افزون از ديگران دارد ، لذا هركجا كه مىخواهد در بهشت به گشت و گذار مىپردازد و سپس به آويزهاى زير عرش پناه مىبرد ( بدين شكل در صحيح آمده است ) .
آنها سخن را شنيده و خطابى كه به آنها مىشود را ادراك مىكنند . « 1 »
خداى تعالى به آنها مىگويد : چه ميل داريد ؟
مىگويند : فلان چيز و فلان چيز را ؛ سپس به كرات خدا مىپرسد و آنها جواب مىدهند . سپس از خدا مىخواهند كه براى جهاد آنها را به دنيا بازگرداند ، همچنين درخواست مىكنند كه خدا نامهاى از جانب آنها به برادرانشان در دنيا برساند و خبر كرامتهايش را به آنها برساند و خداوند مىفرمايد : من از جانب شما پيام را مىرسانم .
اگر چنين امرى در مورد شهدا ثابت شده است در مورد پيامبران از دو جهت ثابت است :
1 - اين شرافت و مرتبه بهخاطر تكريم شهيدان به آنها داده شده است در حالى كه هيچ رتبهاى بالاتر از مرتبهء پيامبران عليهم السلام نمىباشد و بدون شك ، حال پيامبران برتر و كاملتر از حالات همهء شهداست و محال است كه كمالى براى شهدا فرض شود و براى پيامبران حاصل نشود ،
هامش
( 1 ) . اين روايت را مسلم آورده است ، كتاب الامارة ، ص 121