أخيه المؤمن كان يعرفه في الدنيا فيسلم عليه إلا عرفه وردّ عليه السلام » . « 1 »
« ابن مبارك » گفته است اين مطلب از پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده و « عبدالحق » صاحب الأحكام آن را صحيح دانسته است .
معناى حيات برزخى
سزاست كه معنى اينگونه زندگى براى مردم تبيين شود كه اين زندگى برزخى مانند زندگى ما نيست ؛ بلكه حياتى خاص و در خور آنان ، و جهانى است كه در آن زندگى مىكنند و چارهاى نيست كه روشن شود آن حيات مانند حيات كوچك ، حقير ، تنگ و ضعيف ما نيست .
انسان در دنيا گاه مشغول عبادت و طاعت و انجام واجبات مختلف نسبت به خود ، خداى خود و خانوادهاش مىباشد و گاه به عادت و معصيت عمل مىكند از اينرو زمانى پاك و طاهر است و زمانى ديگر عكس آن ، لحظههاى او گاه در مسجد سپرى مىشود و گاه در قضاى حاجت و نمىداند كه عاقبتش چگونه خواهد بود ؟ برخى اوقات بين او و بهشت فاصلهء كمى در حد يك ذراع است و ناگهان امور زير و رو مىشود و از دوزخيان مىگردد يا
هامش
( 1 ) . هيچ فردى از كنار قبر برادر مؤمنى كه در دنيا شناخته است عبورنمىكند مگر اينكه اگر سلام كند آن مرده او را مىشناسد و پاسخ سلامش را مىدهد .