تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 352

مساهمون:

ص٣٥٢
و سلام را امانى از خطرات ، و امامت را براى نظام امّت ، و فرمانبردارى را براى بزرگداشت مقام امامت .

253 -

و آن حضرت فرمود : اگر بنا داريد ستمكار را سوگند دهيد ، اين گونه سوگند دهيد كه از حول و قوهء خدا بيزار است . زيرا اگر به اين صورت به دروغ سوگند خورد در كيفرش عجله شود . و اگر قسم بخورد به خداوندى كه جز او خدايى نيست ، در كيفرش شتاب نشود ، چه اينكه خدا را يگانه دانسته است .

254 -

و آن حضرت فرمود : اى فرزند آدم ، خودت وصىّ خود در مال خويش باش ، و همان گونه با ثروتت عمل كن كه علاقه دارى پس از مرگت عمل كنند .

255 -

و آن حضرت فرمود : تندخويى نوعى از ديوانگى است ، چون تندخو پشيمان مىشود ، و اگر نشود دليل بر پا بر جايى ديوانگى اوست .

256 -

و آن حضرت فرمود : سلامت بدن از كمى حسادت است .

257 -

به كميل بن زياد نخعى فرمود : اى كميل ، مردم خود را فرمان بده كه روز را به دنبال به دست آوردن مكارم بروند ، و شب را از پى قضاء حاجت خفته‌ها باشند . قسم به كسى كه شنواييش آوازها را فرا گرفته ، احدى دلى را شاد نكند مگر اينكه خداوند براى وى از آن شادى لطفى بيافريند ، و چون بلايى به او رسد آن لطف همانند آب به سوى آن روان گردد تا آن بلا را از او دور كند همان گونه كه شتر غريب را از آبگاه دور نمايند .

258 -

و آن حضرت فرمود : هرگاه تهيدست شديد با خداوند به وسيلهء صدقه دادن معامله كنيد .

259 -

و آن حضرت فرمود : وفا با پيمان شكنان پيمان شكنى نزد خداست ، و بىوفايى با پيمان شكنان وفاى نزد خداوند است .

260 -

( تكرار شمارهء 116 )