تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
ديده‌ها تو را نديده تا از تو خبر دهند ، بلكه پيش از وصف كنندگان از آفريده‌هايت بوده‌اى . موجودات را براى ترس از تنهايى نيافريدى ، و براى دريافت منفعت به كار نگرفتى ، به دنبال هر كه باشى از تو پيش نيفتد ، و آن را كه بگيرى از چنگ تو بيرون نرود . عاصى از سلطنتت كم نمىكند ، و مطيع به حكومتت اضافه نخواهد كرد ، آن كه از حكم تو خشمناك است قدرت برگرداندن فرمانت را ندارد ، و هر كه از فرمانت روى گرداند از تو بىنياز نمىشود . به نزدت هر نهانى آشكار است ، و هر غيبى در پيشگاهت حاضر است . تو ابدى هستى بنا بر اين زمانى برايت نيست ، و تو منتهاى هر چيز هستى از اين رو گريزى از تو نيست ، و تو ميعادگاهى كه نجاتى از تو جز به تو نيست . مهار هر جنبنده‌اى در كف تو ، و بازگشت هر انسانى به سوى توست . منزّهى از هر عيب ، چه بزرگ است شأن تو ! منزّهى ، چه عظيم است آنچه از مخلوقاتت مىبينيم ، و چه كوچك است عظمت آن در كنار قدرت تو ! و چه دهشت‌آور است آنچه از ملكوت تو مشاهده مىنماييم ! و چه اندازه حقير است آنچه ديده مىشود ، در برابر آنچه از سلطنت تو براى ما ناپيداست ! نعمتهايت در اين دنيا چه گسترده و فراوان است ! و با اين حال در برابر آخرتت چه كوچك است !

از اين خطبه است دربارهء فرشتگان :

گروهى از فرشتگان را در آسمانهايت سكونت داده‌اى ، و از زمينت رفعت بخشيده‌اى ، آنان داناترين مخلوقاتت به تو ، و بيمناك‌ترين آنها از تو ، و نزديك‌ترينشان به تو هستند . ساكن اصلاب ، و جا گرفته در رحم‌ها نبودند ، و از آب پست آفريده نشدند ، و حوادث روزگار آنها را پراكنده نكرد . با اين قرب و منزلتى كه نزد تو دارند ، و اميالى كه بر محور وجود تو جمع كرده ، و طاعت بسيارى كه براى تو انجام داده ، و با اينكه نسبت به امر تو غفلت كمترى دارند . اگر كنه حقيقت تو را كه از آنان پنهان است ببينند بىشك اعمال خود را كوچك شمرده ، و بر خود عيب گيرند ، و به اين معنا معرفت يابند كه حقّ عبادت تو را به جاى نياورده ، و طاعتى كه سزاوار توست انجام نداده‌اند . پاك و بىنقصى اى آفريننده و معبود ، به نيكويى نعمتت بر بندگان است كه سرايى ( چون آخرت ) به وجود آورده‌اى ، و در آن سفره‌اى قرار داده‌اى داراى آشاميدنى و خوردنى ، و همسران و خدمتكاران ، و قصرها و نهرها ، و زراعت‌ها و ميوه‌ها . سپس دعوت كننده‌اى را فرستادى تا مردم را به آن دعوت كند . ولى نه دعوت كننده را پاسخ گفتند ، و نه در آنچه ترغيب كردى رغبت نمودند ، و نه به آنچه تشويق فرمودى مشتاق شدند .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 92 | خطب الإمام علي ( ع ) / انصاريان