حفظ كرديد ، حلال نموديد حلال خدا را ، و حرام كرديد حرام خدا را ، و به پا نموديد حدود خدا را ، و تلاوت كرديد كتاب خدا را ، و در راه او بر آزار مردم شكيبايى ورزيديد ، و به حساب خدا گذاشتيد تا مرگ شما را دررسيد ، از دشمنانتان به خدا بيزارى مىجويم ، و به دوستى شما متقرّب به خدا مىشوم ، زائر به حضورتان آمدم ، عارف به حقّتان ، دوستدار دوستانتان ، دشمن دشمنانتان ، بينا به هدايتى كه بر آن هستيد ، آگاه به گمراهى كسىكه با شما مخالفت ورزيد ، پس نزد شما نزد پروردگارتان براى من شفاعت كنيد ، كه براى شما پيش خدا آبرويى بس عظيم و مقامى بس ستوده است . آنگاه تربت شريف آنجا را ببوس و سمت راست صورت خويش را بر آن بگذار ، سپس به جانب سر مقدس آن بزرگواران برو و بگو : سلام بر شما دو تن ، اى دو حجّت خدا در زمين و آسمان ، بنده و دوست شمايم ، زيارت كننده شما دو امامم ، به زيارتتان به سوى خدا تقرّب مىجويم ، خدايا براى من در ميان اولياى برگزيدهات ، زبان راستى قرار بده ، و زيارتگاههاى آنان را محبوبم گردان ، و در دنيا و آخرت با آنان همراهم كن ، اى مهربانترين مهربانان .
آنگاه براى هر يك دو ركعت نماز بجا آر ، و خدا را به آنچه مىخواهى بخوان .
مؤلّف گويد : چون در گذشته تقيّه بسيار شديد بود ، براى زيارت اين دو امام همام عليهما السّلام زيارتهاى مختصر و كوتاه تعليم مىدادند براى اينكه شيعيان از آسيب طاغوتيان محفوظ باشند ، و اگر زائرى خواهان زيارت مفصّل و بلند باشد زيارت جامعه را بخواند كه براى ايشان بهترين زيارت است ، به ويژه يكى از زيارات جامعه كه از روايتش ظاهر مىشود اختصاص بيشترى به حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام دارد ، و آن زيارت ، پس از اين در آغاز زيارات جامعه خواهد آمد . [ صفحه 829 ] جون زائر قصد خروج از شهر را كرد آن دو بزرگوار را وداع كند ، با دعاهاى وداعى كه از جملهء آنها دعايى است كه شيخ طوسى عليه الرّحمه در كتاب « تهذيب »
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 745
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٧٤٥