مىپرهيزم ، اى بزرگ دور ساختم دشمنانم را از خود به وسيلهء پديدآورندهء آسمانها و زمين ، ما را از پيش روى ايشان و پشت سرشان سدى قرار داريم پس ايشان نمىبينند . پس تسبيح را ببوسد و بر هر دو چشم بمالد و بگويد : خدايا از تو مىخواهم به حق اين تربت مبارك ، و به حق صاحبش ، و به حق جدّ و پدر و مادر و برادرش ، و به حق فرزندان پاكش ، آن را شفايى از هر درد ، و ايمنى از هر بيم ، و نگهدار از هر بدى قرار ده . بعد تسبيح را بر جبين خود بگذارد ، اگر در صبح چنين كند ، تا شام در امان خدا باشد و اگر در شام چنين كند تا صبح در امان خدا باشد . در روايت ديگرى نقل شده : هركه از پادشاهى يا غير او بترسد ، چون از خانه بيرون آيد ، اين عمل را انجام دهد ، تا نگهدارى و حافظى از شرّ ايشان براى او باشد . مؤلف گويد :
مشهور ميان علما آن است كه خوردن گل و خاك مطلقا جايز نيست ، مگر تربت مقدّسهء امام حسين عليه السّلام به قصد شفا بدون قصد لذّت . آن هم به اندازهء يك نخود ، بلكه احوط آن است كه به اندازهء يك عدس باشد ، و خوب است تربت را در دهان بگذارد ، و پس از آن جرعهاى از آب بخورد و بگويد :
خدايا آن را روزى فراخ ، و دانش سودمند ، و شفاى از هر درد و بيمارى قرار ده .
علّامهء مجلسى رحمة اللّه فرموده : احوط آن است كه مهر و تسبيح و تربت آن حضرت را خريد و فروش نكنند ، بلكه به هديه و بخشش بدهند و در برابر آنها اگر تراضى كنند ، بىآنكه اوّل شرط كرده باشند شايد بد نباشد ، چنانكه در حديث معتبرى از امام صادق عليه السّلام نقل شده : هركه خاك قبر امام حسين عليه السّلام را بفروشد ، چنان است كه گوشت آن حضرت را فروخته و خريده .
مؤلف گويد : شيخ ما محدّث چيرهدست ثقة الاسلام نورى رحمة اللّه در كتاب « دار السلام » نقل كرده : روزى يكى از برادران
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 731
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٧٣١