روى گردانده فرار كرديد . آنگاه خدا آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل فرمود » . « مؤمنان » تو بودى و همراهانت ، و عمويت عباس شكستخودرگان را صدا مىزد : اى اصحاب سورهء بقره ، اى اهل بيت شجره ، تا جماعتى به او پاسخ دادند ، كه تو رنج آنها را كفايت كردى ، و به جاى آنها كمك را عهدهدار شدى ، پس نوميد از پاداش برگشتند ، و اميدوار به وعدهء خداى تعالى به توبه ، و اين است سخن خدا كه عظيم باد يادش : « آنگاه خدا توبه مىپذيرد پس از آن ، توبهء كسى را كه بخواهد ، درحالىكه تو درجهء صبر را به دست آوردى ، و به مزد بزرگ پيروز شدى ، و روز خيبر كه خدا شكست منافقان را آشكار كرد ، و دنبالهء كافران را بريد ، و سپاس خداى را پروردگار جهانيان ، درحالىكه آنها از پيش با خدا پيمان بسته بودند كه فرار نكنند ، و به يقين پيمان خدا مورد بازخواست است . مولاى من تويى حجّت رسا ، و راه روشن ، و نعمت كامل ، و برهان تابناك ، پس گوارا باد تو را ، آنچه خدا از برترى به تو داد ، و نابود باد دشمن نادانت ، با پيامبر ( درود خدا بر او و خاندانش ) در تمام جنگها و لشگركشيهايش حاضر بودى ، پيشاپيش پرچم اسلام را به دوش مىكشيدى ، و در برابرش شمشير مىزدى ، سپس تنها براى تدبير و كاردانى مشهودت و بينايىات در امور ، در تمام ميدانها تو را به فرماندهى مىگماشت ، و اميرى بر تو نبود ، چه بسيار كارهايى كه تقوا مانع اجراى تصميت در آنها شد ، اما جز تو در مثل آن از هواى نفس پيروى كرد ، پس نادانان گمان كردند ، كه تو از
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 579
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٧٩