خدايا وحشتش را انس بخش ، و به غربتش رحم كن ، و هراسش را آرام نما ، و به تنهايىاش برس ، و از رحمتت به او آرامش ده ، رحمتى كه به آن از رحمت غير تو بىنياز گردد ، و او را با هر كه با او دوستى مىكرده محشور كن . چون مردم از كنار قبر بازگشتند ، كسىكه به ميّت سزاوارتر است برگشتنش را به تأخير اندازد ، و به او مهربانى كند ، و اگر مقام تقيه نباشد به صداى بلند بگويد : يا فلان بن فلان اسم ميّت و پدرش را بگويد اللّه ربّك و محمّد نبيّك و القران كتابك و الكعبة قبلتك و علىّ امامك و الحسن و الحسين ائمه را يكيك نام ببرد ائمّتك ائمّة الهدى الابرار .
مؤلف گويد : غير از زمان احتضار در دوجا براى ميّت خواندن تلقين مستحبّ است : يكى زمانى كه او را در قبر مىگذارند . و بهتر آن است با دست راست دوش راست ، و با دست چپ دوش چپ او را بگيرند ، و وى را حركت دهند و تلقين كنند . و ديگر زمانى كه از دفن او فارغ شدند ، پس از آنكه مردم رفتند ، مستحبّ است ولىّ ميّت نزديكترين خويشان او نزد سر ميّت بنشيند ، و به صداى بلند به او تلقين كند ، و خوب است دو كف دستش را روى قبر گذارد ، و دهان را نزديك قبر ببرد ، و اگر ديگرى را هم نايب كند خوب است . و در اخبار وارد شده : چون ميّت را اين گونه تلقين كنند منكر به نكير گويد : بيا برويم تلقين حجّتش كردند احتياج به پرسيدن نيست ، پس باز مىگردند و ديگر سال نمىكنند . علّامهء مجلسى رحمه اللّه فرموده : اگر تلقين كننده به اين صورت بگويد جامعتر است :
بشنو ، بفهم اى فلان بن فلان نام او و پدرش را بگويد : آيا بر آن پيمانى كه از ما بر پايه آن جدا شدى مىباشى ، از گواهى بر اينكه معبودى جز خدا نيست ، يگانه و بىشريك است ، و اينكه محمّد ( درود خدا بر او و خاندانش ) بندهء و فرستادهء اوست ، و سرور پيامبران و خاتم رسولان است ، و اينكه علىّ امير مؤمنان است
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1113
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١١١٣