نماز كند ، بهشت بر او واجب مىشود ، مگر آنكه منافق يا عاقّ پدر و مادر باشد . و به سند از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده : چون مؤمنى بميرد . و چهل نفر از مؤمنان بر جنازهء او حاضر شوند و بگويند :
الّلهم انّا لا نعلم منه الّا خيرا ، و انت اعلم به منّا چون اين را بگويند حق تعالى فرمايد : من گواهى شما را پذيرفتم ، و آن گناهانى را كه من مىدانم و شما نمىدانى آمرزيدم . در حديث معتبر ديگرى از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم نقل شده :
اول چيزى كه در عنوان نامهء مؤمن پس از مرگش مىنويسند ، چيزى است كه مردم در حق او مىگويند ، اگر نيك مىگويند ، نيك مىنويسند ، و اگر بد مىگويند بد مىنويسند . فقير گويد : شيخ طوسى در مصباح المتهجّد فرموده : تربيع جنازه مستحبّ است ، يعنى به دوش بگيرد ، جانب كتب راست ميّت را ، پس از آن بيايد به جانب پا ، به دوش بگذارد پاى راست او را ، پس از آن پاى چپ او را ، و بعد از آن كتف چپش را ، حاص اينكه چهار گوشهء جنازه را به اين ترتيب بر دوش بگيرد ، كه از آن تعبير به « دوررحى » كنند ، يعنى گشتن مانند سنگ آسيا . چون جنازه را نزد قبر آوردند ، اگر مرد است او را به طرف پاهاى قبر بگذارند ، و او را سه مرتبه تا لب قبر بياورند ، و اگر جنازهء زن است ، او را طرف جلوى قبر كه جانب قبله است بگذارند ، پس ولىّ ميّت داخل قبر شود ، يا كسىكه ولىّ او را امر كند و وارد قبر شود از طرف پاى قبر ، كه آن در قبر است ، و چون وارد مىشود بگويد :
الّلهمّ اجعلها روضة من رياض الجنّة ، و لا تجعلها حفرة من حفر النّار .
و سزاوار است شخصى كه وارد قبر شده سر برهنه و پابرهنه باشد ، با بندهاى گشاده ، پس ميّت را بگيرد و او را از جانب سر داخل قبر كند ، و در آن حال بگويد : به نام خدا ، و به خدا ، و در راه خدا ، و بر آيين رسول خدا ، خدايا ، ايمان به تو ، و تصديق به قرآنت ، اين است آنچه خدا و فرستادهاش به ما وعده داده ، خدا و رسولش راست گفتهاند ، خدايا به ما ايمان و تسليم بيفزا . آنگاه ميّت را به جانب راست بخواباند ، و صورت او
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1111
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١١١١