بيزارى مىجويم ، سپس بدان اى فلان به درستى كه خداى تبارك و تعالى نيكو پروردگارى است ، و محمّد ( درود خدا بر او و خاندانش ) نيكو رسولى است ، و امير مؤمنان على بن ابطالب ، و فرزندانش يازده امام نيكو امامانى هستند ، و آنچه را محمّد ( درود خدا بر او و خاندانش ) آورده حق است ، و مرگ حق است ، و سؤال نكير و منكر در قبر حق است ، و بعث و نشر حق ، و صراط و ميزان و پراكنى نامهء اعمال حق است ، و بهشت و دوزخ حق است ، و قيامت آمدنى است ، شكّى در آن نيست ، و خدا هركه را در گورها برانگيزد . آنگاه بگويد : اى فلان آيا فهميدى ؟ در حديث آمده : ميّت در جواب مىگويد : آرى فهميدم ، سپس بگويد : خدا بر گفتار ثابت ، ثابتقدمت بدارد ، به راه استوار هدايتت كند ، بين تو و اوليائش در قرارگاهى از رحمتش آشنايى برقرار كند . سپس بگويد : خدايا زمين را از دو پهلويش خالى گذار ، و روانش را به سويت بالا ببر ، و از جانب خود حجّت را تلقين او فرما ، خدايا ببخش و درگذر ، اين رساله را به كلمهء شريفهء « عفو » پايان دادم ، و رجاى واثق دارم كه عفو الهى شامل حال اين روسياه و همه كسانى كه به اين رساله عمل مىكنند شود . و پايان اين كتاب در آخر روز جمعه ، نوزدهم محرم ، سال هزار و سيصد و چهل و پنج قمرى بوده است ، در جوار امام مسموم ، مولاى غريب و مظلوم ما ، ابى الحسن علىّ بن موسى
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1115
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١١١٥