قانون قرنطينه را - در سوم مارس سال 1822 ميلادى - به تصويب رسانيد ؛ اين قانون تمامى موارد بهداشتى قرنطينهها را در نظر گرفته بود . سپس اين قانون در 17 اگوست سال 1847 ميلادى و نيز در تاريخ 10 اوت سال 1849 ميلادى و سپس در 24 دسامبر 1850 ميلادى با تغيراتى ، كاملتر گرديد .
بدين ترتيب ، در اروپا قرنطينه به وجود آمد . اما در مصر ، « محمد على » آن مصلح بزرگ ، در فكر به وجود آوردن سازمان بهداشتى بود ، تا اين كه در سال 1820 ميلادى ادارهاى را در اين مورد تشكيل داد و اعضاى آن را فرماندهان لشكر و داروسازان تشكيل مىدادند . در سال 1825 ميلادى « كلوت بك » قوانين جديدى را بر قوانين قبلى اداره اضافه نمود و آن را « ادارهء بهداشت عمومى » نامگذارى كرد . در سال 1831 ميلادى هنگامى كه و با در مصر شيوع پيدا كرد ، « محمد على » توجه بيشترى به اين اداره كرد و دستورات و قوانين بهداشتى قرنطينههاى اروپا را نيز بدان اضافه كرد و بدين ترتيب به مسايل بهداشتى و تجارتى تمامى كشورهاى واقع در كنار درياى مديترانه ، كمك نمود .
در ادامهء اين كار ، تمامى كنسولهاى كشورها را در كميتهاى گرد هم آورد و دستورات ويژهاى را دربارهء قرنطينه صادر نمود كه اين فرمان در هشتم اكتبر سال 1831 ، اعلان گرديد و در سال 1832 ميلادى ، اولين قرنطينه بهداشتى ، در كنار ساحل اسكندريه به وجود آمد كه تا كنون مردمان اسكندريه ، بدان « مظريطه » يا « اظاريطه » مىگويند .
در ميان اعضاى مجلس ياد شده از سوى دولت مصر عضوى به نام « طاهر بك » وجود داشت كه به علت همت عالى و انديشهء والاى او ، همواره سخنان او تأثير به سزايى در ساير اعضا داشت كه با مديريت و عملكرد نيكوى او بيمارى و با از سرتا سر ساكنين درياى اين منطقه ، ريشه كن گرديد . در اواخر سال 1839 ميلادى ، « محمد على » مجلس كنسولى ياد شده را منحل كرد و به اصرارهاى دولت عليه ( عثمانى ) در اين باره ، توجهى ننمود . سپس « اداره بهداشت عمومى » را در مصر ، جايگزين آن كرد و رييس آن را ، وزير كارهاى عمومى و تجارتى قرار داد . اين اداره ، داراى هفت عضو بود : طاهر بك ( كه پيش از اين يادى از او به ميان آمد ) و شش نفر ديگر از ميان اعيان ، بزرگان و بازرگانان و از سوى دولت مصر انتخاب گرديدند . در دوران « عباس پاشاى اول » ، اين نظام بهداشتى
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 436
مساهمون: انصارى
ص٤٣٦