قرنطينه
كلمهء كورنتيه يا كارانتينه ، از ريشهء فرانسوى
) anitaravQ (
مىباشد و به معناى شىء است كه تعداد آن تقريباً به چهل عدد برسد . اروپاييان مىگويند : جمهورى ونيز ( / ايتاليا ) هنگامى كه متوجه شد كه بسيارى از بيمارىها از سوى شرق به اروپا و از بلاد مغرب به شمال افريقا سرايت مىكند ، در سال 1348 ميلادى تصميم گرفت كليهء كشتىهاى خود را كه به مرزهاى دريايى اين كشور وارد مىشود ، بازرسى بهداشتى نمايد . بدين منظور افسرانى را بدين كار گماشت و آنان تمامى مسافران را بازديد بهداشتى مىكردند . در سال 1403 ميلادى ، نخستين قرنطينهء بهداشتى ، به نام لازاريت
) etterazaL (
در جزيره كوچكى به نام « سانت مارى دونازاريه » ،
) herazaN ed eiraM etniaS (
، در نزديكى درياى آدرياتيك به وجود آورد . در اين قرنطينه ، افراد و كالاهايى كه از شرق به اين كشور وارد مىشد ، كنترل بهداشتى مىگرديد .
بدين ترتيب ساير كشورهاى اروپايى نيز از آن پيروى كردند و در قرن چهاردهم و پانزدهم ، قرنطينههايى در مرزهاى درياى مديترانه به وجود آورند ؛ در ميان اين كشورها ، ژنو « 1 » در سال 1467 ميلادى و مرسيلا در سال 1526 ميلادى قرنطينه احداث كرد اقدامات بهداشتى بر ضد طاعون اولين بار در زمان پادشاه رينيه
) eneR (
پادشاه ناپل و در سال 1476 ميلادى صورت گرفت . در سال 1656 ميلادى ، هنگامى كه طاعون در كشور ايتاليا شيوع پيدا كرد ، اقدامات بهداشتى شديدتر شد ، تا آنجا كه حتى جسد مردگان را - به علت عدم توانايى - براى دفن ، مىسوزانيدند .
سپس با شيوع وباى زرد در كاتولونيا ( استانى در اسپانيا كه مركز آن بارسلون مىباشد ) ، اروپا اهتمام بيشترى براى جلوگيرى از آن به خرج داد و فرانسه در آن هنگام
هامش
( 1 ) . منظور كشور سوئيس است . « مترجم » .