سمت راست دهان مبارك حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله شكسته شد و صورت ايشان زخمى گرديد و لب پايين حضرت آسيب ديد . همچنين در اثر فرو رفتن دو حلقه از زره در گونهء ايشان ، اين ناحيه از صورت مبارك ايشان نيز زخمى گرديد .
عايشه روايت كرده است كه ابوعبيده جراح هنگامى كه يكى از دو حلقه را از صورت رسول خدا صلى الله عليه و آله درآورد يكى از دندانهاى پيشين حضرت افتاد و در هنگامى كه دومى را خارج مىنمود ، دندان ثناياى دومى ايشان نيز از دهان حضرت خارج گرديد كه از اين پس ، حضرت بدون دندان ثنايا بودند .
در آنجا گنبدى معروف به « قبة السن » قرار دارد كه حجرهاى در آن وجود دارد و در ميان آن گودالى است كه ادعا مىكنند ، جايگاه افتادن دندان پيامبر صلى الله عليه و آله است .
اهل مدينه پس از اين جنگ ، شهداى خود را به سوى مدينه حمل نمودند ، ليكن رسول خدا صلى الله عليه و آله آنان را از اين كار باز داشت و فرمودند : « ادفنوهم حيث صرعوا » يعنى « آنان را در همان مكانى كه شهيد گشتهاند دفن نماييد » . بنابراين حضرت حمزه عليه السلام را در جايگاه شهادتش دفن نمودند كه هم اكنون گنبدى به نام « قبة الصرع » بر آن برپا شده است .
اين گنبد در شرق مسجد كنونى آن واقع شده است ، زيرا سيل ، جسد مبارك او را در قبر نخستين آشكار نموده بود . در اطراف مرقد حضرت حمزه عليه السلام ، مزار شهيدان اين جنگ قرار دارد كه تعداد آنان هفتاد و اندى نفر مىباشد .
در انتهاى اين دشت و در شمال ، كوه احد قرار دارد كه سنگهاى اين كوه از سنگ گرانيت است با آن كه اين كوه از رشته كوههاى سرزمين عرب به شمار مىآيد ، ليكن اين كوه از آن جدا گرديد و طول آن از شرق به غرب در حدود شش كيلومتر مىباشد .
« بقيع » همواره در ميان مسلمانان از جايگاه ويژهاى برخوردار بوده است و بدان « بقيع الغرقد » مىگويند . زيرا در اين مكان نوعى گياه بدين نام مىروييده است . در بقيع بيش از ده هزار از صحابه و پيروان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دفن گرديدهاند همچنان كه تعداد بسيارى از خاندان نبوت - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - در آنجا مدفونند كه از آن جمله است ، حضرت ( امام ) على زين العابدين عليه السلام فرزند حضرت ( امام ) حسين عليه السلام و فرزندش ( امام ) محمد الباقر عليه السلام و فرزندش ( امام ) جعفر الصادق عليه السلام كه دو نفر اخير در زير گنبد
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 408
مساهمون: انصارى
ص٤٠٨