وقوف در عرفات
هنگام رسيدن حاجيان به اين دشت ، هر يك از همراهان دو محمل ، در خيمههاى ويژهء خود - كه در نزديكى « جبل الرحمه » و در امتداد محل اقامت ساير حجاج كه با اختلاف نژادى برپا گرديده است - مستقر مىكردند . دامنهء كوه از بالا تا جبل الرحمه ، پوشيده از حاجيان عرب است كه به صورت فشرده در دل كوه ، گروهى بالاتر از گروه ديگر ، همانند سنگى روى سنگ ديگر قرار مىگيرند .
ساير حاجيان نيز خيمههاى خود را طورى در ميانهء دشت و در كنار هم قرار مىدهند كه مكانى را خالى - از افراد ايستاده يا نشسته - نمىبينيم ؛ در حالى كه آنها شتران و چهار پايان خود را هم در كنار خويش نگهدارى مىكنند .
گروههايى از حاجيان هم بر نقطهء بلند اين دشت دور هم جمع گرديدهاند كه هر گاه كسى براى قضاى حاجت بخواهد اقدام كند در سختى قرار مىگيرد و توان حركت از ميان آن همه جمعيت را ندارد . در صورتى كه - مولاى ما - شريف صحراى عرفات را به خيابانهاى افقى متعددى تقسيم كرده و در ميانهء آن خيابان اصلى قرار مىداد و هر قسمت را به گروهى از حاجيان اختصاص داده ، همچنين آنان جايگاهى را در پشت خيمهها به شتران و چهارپايان اختصاص مىدادند ، و نيز حدود و قسمت تعيين شدهاى براى هر يك از گروههاى حاجيان مشخص مىگرديد كه موظف بودند از آن حدود تجاوز ننمايند و حتى ساربانان نيز در بستن افسار شتران خود بايد در محدودهء اختصاصى مربوط به خود قرار مىگرفتند ؛ آنها گروهى را نيز از سوى جمع تعيين مىكردند تا در اجراى اين مسايل دقت لازم را به عمل آورند و موجب رفاه و آسايش همه مردم گردند كه در نتيجه آن اقدامات مورد رضاى پروردگار و فرشتگان نيز قرار مىگرفت . دولت شريف وظيفه دارد كه حاجيان مستقر در اين دشت را زير نظر داشته باشد و وسايل رفاه و آسايش آنان را نيز فراهم نمايند .