هم اكنون در سرزمينهاى عربى به علت عدم توجه بدان ، هنوز اين بيمارى فراوان به چشم مىخورد . به همين منظور شخصى كه عازم سفر به اين سرزمينها بوده ، به وسيلهء واكسن اين بيمارى ، خود را در برابر آن مصونيت مىبخشد .
و از عجايبى كه در سرزمين عرب مشاهده كردم اين بود كه صاحب شتر سالم هيچگاه اجازه نمىداد شترش به همراه شترى كه داراى بيمارى پوستى است حركت نمايد ، زيرا ترس آن داشت كه اين بيمارى به شتر سالماش سرايت نمايد ؛ در حالى كه عربها اين نكته را نسبت به جان خويش در نظر نمىگيرند و فرزند خود را كه دچار بيمارى پوستى شده بود از ساير برادران سالم او جدا نمىساختند و از سرايت اين بيمارى خطرناك به ديگران بيمى به خود راه نمىدادند ! ! آرى ، خداوند داراى مخلوقات متفاوتى است . در دوران « مقتدر عباسى » طايفهاى در عراق به نام « قرامطه » ظهور نمود كه اين گروه را از مواليان « محمد بن حنفيه » فرزند حضرت على بن ابى طالب عليه السلام به شمار مىآورند « 1 » گروه مذكور ، افراد خارج از مذهب خويش را كافر به شمار مىآوردند .
نخستين شخص آنان « ابوطاهر قرمطى » بود كه خانهاى در دهكدهء « هَجَر » « 2 » بنا كرده و بدان نام « دار الهجرة » داد . او تصميم آن داشت كه حج را ، به آنجا منتقل نمايد . بدين جهت به سوى راههاى ختم شده به مكه روى آورد و حاجيان بيت اللَّه الحرام را مورد غارت و اذيت قرار مىداد . در اين ايام ، از ترس او مراسم حج قطع گرديد . و قرمطى به همراه گروه بسيارى از لشكريان خود به سوى مكه رهسپار شد و در ايام حج مردان او به همراه اسبان خويش به حرم وارد شدند و كشتار عظيمى از طائفين و عاكفين ( اعتكاف كنندگان ) و نماز گزاران در آن جا به عمل آوردند . اين شد كه در حدود سى هزار نفر را در مكه و شعبهاى آن هلاك ساخته و درِ كعبه را از جاى درآورده ، و پوششهاى طلاى آن را از روى آن خارج ساختند . سپس آنچه را كه در خزانه بيت اللَّه الحرام از جواهرات گرانقدر و قيمتى وجود داشت ، به يغما بردند . همچنين حجر الاسود را از جاى آن خارج كردند و
هامش
( 1 ) . اين نسبتى بيش نمىباشد ، زيرا آنان در عقايد خود گمراه بودند ، تا آنجا كه برخى از مسلمانان آنان راخارج از دين به شمار مىآورند ، « مترجم » .
( 2 ) . دهكدهاى مشهور در بحرين .