خيرا منه : مردم براى اصلاح امور آخرتشان چيزى از دنيايشان را واگذار نكنند جز اين كه خداوند سبحان بهتر از آن را به آنها عوض دهد .
395
لا يترك النّاس شيئا من دينهم لأصلاح دنياهم الّا فتح اللّه عليهم ما هو اضرّ منه : مردم چيزى از دينشان را براى اصلاح امر دنياشان مايه نگذارند مگر اين كه خداوند چيزى كه زيانش بيشتر از آن باشد بر آنها وارد سازد .
396
لا ينبغي للعاقل ان يقيم على الخوف اذا وجد الى الأمن سبيلا : سزاوار نيست كه مرد خردمند بر ترس ايستادگى كند در جائى كه براى امنيّت راهى پيدا كند ( راه امن آخرت همواره و از اين وادى پر خوف و خطر كوچيدن بايد ) .
397
لا تلقى المؤمن حسودا و لا حقودا و لا بخيلا : مرد با ايمان به خدا را حسود كين توز و بخيل نخواهى يافت .
398
لا ينجع تدبير ما لا يطاع : كسى كه فرمانش برده نشود تدبيرش سودمند نيفتد .
399
لا خير فى المناجاة الّا لرجلين عالم ناطق او مستمع واع : راز و نياز با خداى تعالى جز براى دو كس نيك نيست دانشمندى سخن گستر شنونده نگهدارنده سخن .
400
لا خير فى الصّمت عن الحكمة كما لا خير فى القول الباطل : خاموشى از حكمت و دانش خوب نيست همچنان كه سخن بباطل گفتن نيكو نه
401
لا يملك امساك الأرزاق و ادرارها الّا الرّزّاق : نگهدارى و ريزش روزيها نيست مگر از جانب خداوند روزى رسان .
402
لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق : نبايد اطاعت مخلوق در عصيان خالص واقع شود ( بلكه در چنين جائى بايد نافرمانى پادشاه و مخلوق را براى فرمانبردارى خدا كرد ) .
403
لا ورع انفع من تجنّب المحارم : هيچ پرهيزكارى سودمندتر از خوددارى از گناهان نيست .
404
لا عدل انفع من ردّ المظالم : هيچ عدلى سودمندتر از باز گرداندن مظلمهها و اداى ديون نيست .
405
لا يجمع المال الّا الحرص و الحريص شقىّ مذموم : مال را جز حرص گرد نياورد و شخص حريص و آزمند بدبخت و نكوهيده است .
406
لا يبقى المال الّا البخيل و البخيل معاقب