417
لا ورع انفع من ترك المحارم و تجنّب الأثام : هيچ پرهيزكارى سودمندتر از واگذارى حرامها و دورى از گناهان نيست .
418
لا يامن احد صروف الزّمان و لا يسلم من نوائب الأيّام : هيچ كس از گردشهاى گوناگون جهان ايمن نتواند زيست و از گرفتاريهايش بر كنار نتواند ماند .
419
لا يهلك على التّقوى سنخ اصل و لا يظمأ عليها زرع : با داشتن تقوى ريشه تباه نگردد و هيچ زرعى و كشتى با آن تشنه نماند .
420
لا ينفع زهد من لم يتخلّ عن الطّمع و يتحلّ بالورع : زهد كسى كه از طمع خويش را خالى نكرده و بپارسائى نياراسته است سودمند نيست .
421
لا يدرك اللّه جلّ جلاله العيون بمشاهدة العيان لكن تدركه بحقائق الأيمان : پروردگار بزرگ را ديدهها ( ى ظاهر ) بديدن و آشكارا دركش ننمايند و لكن بحقيقت ايمان او را ديدن توانند .
422
لا إله الّا اللّه عزيمة الأيمان و فاتحة الإحسان و مرضاة الرّحمن و مدحرة الشّيطان : كلمهء لا إله الّا اللّه روى آوردن بايمان و گشودن باب نيكى و احسان و سبب خوشنودى خداوند رحمن و راندن شيطان است .
423
لا شيء اعود على الإنسان من حفظ اللّسان و بذل الإحسان : هيچ چيزى فائدهاش براى انسان بيشتر از نگهدارى زبان و بذل و به كار بستن احسان نيست .
424
لا يعدم الصّبور الظّفر و ان طال به الزّمان : شخص شكيبا پيروزى را گم نكند اگر چه روزگار به روى سخت و دراز گذرد .
425
لا شيء يدخّره الإنسان كالأيمان باللهّ سبحانه و صنايع الإحسان : انسان هيچ چيزى را مانند ايمان به خدا و رسول و به كار بستن نيكيها نمى تواند پس انداز نمايد .
426
لا يستقيم قضاء الحوائج الّا بثلاث بتصغيرها لتعظم و سترها لتظهر و تعجيلها لتهنّأ : قضاء حاجات راست نيايد مگر بسه چيز بكوچك گرفتن آن تا اين كه بزرگ گردد ، بپوشاندنش تا اين كه پيدا گردد ، به تند انجام دادنش تا اين كه گوارا شود .