كسى كه ابله و نادان باشد .
372
لا يتكبّر الّا كلّ وضيع خامل : تكبّر نورزد مگر هر افتادهء خوار گمنامى .
373
لا يحسن عبد الظّنّ باللهّ سبحانه الّا كان اللّه سبحانه عند حسن ظنهّ به : هيچ بندهء به خداوند سبحان كمان نيك نبرد جز اين كه خداوند سبحان نزد آن كمان نيكى است كه او بوى دارد .
374
فى وصف القرآن : لا يفنى عجائبه و لا ينقضي غرائبه و لا ينجلي الشّبهات الّا به و آن حضرت عليه السّلام در بارهء قرآن فرمودند عجائب و غرائب شگفت انگيز قرآن مجيد تمام شدنى نيست و شبهههاى بشر جز بدان بر طرف گرديدنى نه .
375
لا يكمل ايمان المؤمن حتّى يعدّ الرّخآء فتنة و البلاء نعمة : ايمان مؤمن كامل نيست تا اين كه فراخى نعمت را فتنه بشمارد و گرفتارى از جانب خدا را نعمت داند .
376
لا يرضى الحسود عمّن يحسده الّا بموته او زوال النّعمة عنه : حسود از كسى كه بر او حسد مى برد راضى نمى شود مگر بمرگش يا اين كه نعمت از او برگردد .
377
لا يقيم امر اللّه الّا من لا يصانع و لا يخادع و لا تغرهّ المطامع : فرمان خداى را بر پاى ندارد مگر كسى كه مردم را فريب ندهد و حيله به كار نبرد و طمعكاريها او را نفريبد .
378
لا يكمل السّودد الّا بتحمّل الأثقال و اسداء الصّنايع : سرورى را كامل نگرداند مگر كسى كه بارهاى برادران دينيش را بر دارد و نيكيها را آغاز نمايد .
379
لا يكمل الشّرف الّا بالسّخآء و التّواضع شرف و بزرگى كامل نمى شود مگر با بخشش و فروتنى
380
لا يودع الجهول الّا حدّ الحسام : به شخص نادان جز تيزى شمشير هيچ چيز را نتوان سپرد
381
لا يقوّم السفّيه الّا مرّ الكلام : جز سخن زشت و درشت هيچ چيز نادان را راست نكند و اصلاح ننمايد .
382
لا يحيق المكر السيّى ء الّا باهله : مكر و بد انديشى باهلش فرود نيايد .
383
لا يعاب الرّجل باخذ حقهّ و انّما يعاب