5
لا تفرح بما هو آت : بر آنچه كه به تو مى رسد شادمان مباش .
6
لا تقولنّ ما يسؤئك جوابه : سخنى كه پاسخش تو را بد آيد مگوى .
7
لا تفعلنّ ما يعرك معايبه : كارى كه عيوبش بازگشتش به تو باشد مكن .
8
لا تطمع فيما لا تستحقّ : در چيزى كه سزاوار آن نيستى طمع مكن .
9
لا تستطلّ على من لا تسترقّ : بر كسى كه او را بندهء خويش نساختهء گردنكشى مكن .
10
لا تعن قويّا على ضعيف : هيچگاه قوى را عليه ضعيف يارى مكن .
11
لا تؤثرّ دنيّا على شريف : هيچگاه ناكس را بر شخص بلند مرتبه مگزين .
12
لا تخف الّا ذنبك : مترس مگر از گناهت ،
13
لا ترج الّا ربّك : جز از پروردگارت اميدوار مباش .
14
لا تثقنّ بعهد من لا دين له : بعهد كسى كه دين ندارد وثوق پيدا مكن .
15
لا تمنحنّ ودّك من لا وفاء له : دوستى خودت را بمرد بيوفا مبخش .
16
لا تصحبنّ من لا عقل له : با مرد بيخرد و بى عقل رفاقت مكن .
17
لا تودعنّ سرّك من لا امانة له : راز خود را به كسى كه امانت ندارد مسپار .
18
لا ترغبنّ فى مودّة من لا تكشفه : در دوستى كسى كه او را نمى شناسى رغبت مكن .
19
لا تزهدنّ فى شيء حتّى تعرفه : تا چيزى نشناسى به آن بى رغبت مباش .
20
لا تقدمنّ على امر حتّى تخبره : ندانسته در كارى وارد مشو .
21
لا تستحسن من نفسك ما من غيرك تستنكره : هر چه را كه از ديگرى زشت مى شمارى از خودت زيبا مشمار .
22
لا تضعنّ مالك فى غير معروف : دارائيت را در راه غير مشروع خرج و تباه مكن .
23
لا تضعنّ معروفك عند غير معروف : نيكيت را پيش كسى كه نيكو نيست مگذار ( و با بدان خوبى مكن ) .
24
لا تحدّث بما تخاف تكذيبه : سخنى كه