تندرستيش كم و بار زندگى بر وى گران افتد .
1243
من سخت نفسه عن مواهب الدّنيا فقد استكمل العقل : هر نفسى كه از بخششهاى جهان بگذرد البتهّ كه عقل خويش را كامل كرده است .
1244
من احسن الى من أساء فقد اخذ بجوامع الفضل : هر كه با بدكننده نيكى كند البتهّ همه فزونيها را براى خويش گرفته است .
1245
من احبّ فوز الأخرة فعليه بالتّقوى هر كه دوست دارد بآخرت برسد و پيروز باشد بايد ترس از خدا را ملازم باشد .
1246
من احبّ نيل الدّرجات العلى فليغلب الهوى : هر كه دوست دارد بدرجات بلند نائل گردد بايد بر هواى نفسش غلبه پيدا كند .
1247
من ملك من الدّنيا شيئا فاته من الأخرة اكثر ما ملك : هر كه مالك چيزى از دنيا شد ( و لو بهر قدر و هر درجه ) بيش از آنچه كه از دنيا مالك شده است از آخرت از دستش مى رود .
1248
من ترك للهّ سبحانه شيئا عوضّه اللّه خيرا ممّا ترك : هر كه براى خداوند سبحان از چيزى بگذرد و خداوند چيزى بهتر از آنچه كه از آن گذشته است بوى عوض مرحمت فرمايد .
1249
من اضعف الحقّ و خذله اهلكه الباطل و قتله : هر كه حق را خوار و زبون سازد باطل او را بكشد و تباه سازد .
1250
من قصّر فى ايّام امله قبل حضور اجله فقد خسر عمره و اضرهّ اجله : هر كه در دوران اميد و آرزويش پيش از رسيدن مرگش ( در كار خير و عمل براى آخرت ) كوتاهى كند عمرش را بزيانكارى گذارنده و مرگش بر وى زيان رساند ( بدون سرمايه وارد بازار آخرت و در دوزخ جاى گيرد ) .
1251
من استعان بذوى الألباب سلك سبيل الرّشاد : هر كه بوسيلهء خردمندان يارى جويد راه راست را به پيمايد .
1252
من استشار ذوى النّهى و الألباب فاز بالحزم و السّداد : هر كه با عقلا و خردمندان مشورت كند براستى و دل آگاهى برسد .