به خداوند سبحان درست باشد ستيزد آويز را كنار گذارد ( و با همه آزاريكه از مردم بيند مردم آزارى نكند و جدال ننمايد ) .
1048
من صبر على طول الأذى ابان عن صدق التّقى : هر كه بر طول آزار مردم صبر كند از پرهيزكارى درستيش را آشكار ساخته است .
1049
من اكتفى بالتّلويح استغنى عن التّصريح هر كه ( در كارى و مطلبى ) بهويدا بودن آن بسازد از آشكار ساختن آن بى نياز گردد ( مقصود شايد همان جمله الكناية ابلغ من التّصريح باشد ) .
1050
من كذّب سوء الظّنّ باخيه كان اذا عقل صحيح و قلب مستريح : هر كه بدگمانى در بارهء مردم را به خودش گمانى دروغ و از كار در آورد اين مرد داراى عقلى درست و دلى آسوده است .
1051
من صحبه الحياء فى قوله زايله الخناء فى فعله : هر كه در گفتارش شرم و حيا را كار بندد در كردارش نادرستى را از بين ببرد .
1052
من احسن مصاحبة الأخوان استدام منه الوصلة : هر كه به خوبى با برادران دينى همراهى نمايد پيوند دوستيش هميشگى است .
1053
من احسن الى النّاس استدام منهم المحبّة هر كه با مردم خوبى كند دوستى آنان در بارهء وى ادامه يابد .
1054
من عامل النّاس بالجميل كافئوه به : هر كه با مردم به نيكى رفتار كند مردم نيز در برابر با وى نيكى كنند .
1055
من تكبّر فى ولايته كثر عند عزله ذلتّه هر كه در دوران حكمرانيش گردنكشى كند ( و بر مردم ستم نمايد ) بهنگام عزلش خواريش بسيار است .
1056
من اختال فى ولايته ابان عن حماقته : هر كه در دوران فرمانداريش بر ديگران بنازد و حماقت و ابلهى خود را هويدا ساخته است .
1057
من عاقب معتذرا كثرت اساءته : هر كه عذر خواه پوزش طلب را كيفر كند بسيار بدكارى مىكند .
1058
من جرى فى ميدان اسائته كبى فى جريه هر كه در ميدان بدكاريش روان باشد در روشش بسر در خواهد آمد .
1059
من قضى ما اسلف من الإحسان فهو كامل الحرّيّة : هر كه وعدهء نيكى و احسان خويش را