خودشان رمى كنند ، كسى ديگر نيابت كند ( 1 ) .
[ 1016 ] م - مستحب است بلكه موافق احتياط است كه اگر بشود مريض را حمل كنند و ببرند نزد جمره و در حضور او سنگ بيندازند ( 2 ) .
[ 1017 ] م - اگر مريض خوب شد و بيهوش به هوش آمد بعد از آن كه نايب سنگها را انداخت لازم نيست ( 3 ) خودش اعاده كند ، و اگر در بين سنگ انداختن خوب شد يا به هوش آمد بايد خودش از سر ، سنگ بيندازد ، و كفايت كردن به مقدارى كه نايب عمل كرده مشكل است .
[ 1018 ] م - كسانى كه عذر دارند از اين كه روز رمى كنند مىتوانند شب عمل كنند ( 4 ) ، هر
شرح
( 1 ) - آية الله گلپايگانى : و اگر ممكن است مريض سنگها را با دست بگيرد و ديگرى براى او رمى كند .
آية الله مكارم : نيابت احتياج به اذن و اجازه منوب عنه دارد .
آية الله گلپايگانى ، آية الله بهجت ، متعرض حكم مغمى عليه نشدهاند .
آية الله خوئى ، با توجه به اين كه حكم مغمى عليه در دو روايت معتبره آمده كه از جانب او رمى مىكنند و ايشان به اين دو روايت در معتمد العروه ج 5 ص 34 استدلال نموده ظاهر اين است كه ايشان موافق متن هستند .
( 2 ) آية الله بهجت : و اگر ممكن است مريض سنگ را بدست گيرد كه ديگرى بيندازد او را ، و جمع كند بين اين كار و استنابه على الاحوط ( مناسك شيخ ص 85 ) .
( 3 ) آية الله خامنه اى : اگر شخص معذور از بر طرف شدن عذرش نااميد بوده و نائب از طرف او رمى كرده ، پس از رفع عذر اعاده لازم نيست و گر نه بايد اعاده كند .
آية الله بهجت : احوط اعاده است در صورت عروض قدرت در وقت ( مناسك شيخ ص 72 ) .
آية الله خوئى ، آية الله تبريزى : بنا بر احتياط بايد خودش نيز رمى كند .
آية الله مكارم : احتياط آن است كه خودش اعاده كند و نيابت از غير اجازه مىخواهد .
آية الله سيستانى : اگر هنگام نيابت در رمى از بر طرف شدن عذر پيش از تمام شدن وقت مأيوس نبوده و نيابت كرده است و اتفاقا عذر بر طرف شده به احتياط واجب بايد خود شخص رمى كند .
( 4 ) آية الله بهجت : يعنى شب مقدّم با عدم به عدم تمكَّن از رمى در روز ، و امّا شب مؤخّر با علم به تمكَّن از رمى قضائى در روز مؤخّر پس احوط تأخير قضاء است تا طلوع آفتاب ( مناسك شيخ ص 85 ) .
آية الله سيستانى : كسانى كه شب از ماندن در مشعر معذور بودند مانند زنان و بيماران مىتوانند همان شب عيد رمى كنند و اما پرستاران و همراهان آنها بايد روز رمى كنند مگر اين كه آنها نياز به همراهى در طول روز داشته باشند به طورى كه به مقدار رمى هم از آنها مستغنى نشوند و اما رمى در شب بعد كافى نيست و معذور بايد نايب بگيرد مگر چوپانان و كسانى كه از ماندن روز در منى معذورند به جهت ترس يا بيمارى يا غير آن .
آية الله خوئى ، آية الله تبريزى : شب قبل از آن روز . ( مناسك ، مسأله 438 ) .