[ 1002 ] م - اگر شك كند كه سنگ را ديگرى استعمال كرده يا نه جايز است به آن بيندازد . ( 1 ) [ 1003 ] م - اگر سنگى را كه در حرم است احتمال بدهد از خارج آوردهاند اعتناء نكند . ( 2 ) [ 1004 ] م - اگر شك كند به سنگى كه مىخواهد بيندازد ( حصى ) يعنى ريگ گفته مىشود بايد به آن اكتفا نكند ( 3 ) .
[ 1005 ] م - اگر شك كند در عدد انداختن در وقتى كه مشغول عمل است بايد چندان بيندازد تا علم بعدد پيدا كند ، و همچنين اگر شك كند كه سنگى كه انداخت خورد به جمره يا نه بايد بيندازد تا علم به رسيدن پيدا كند .
[ 1006 ] م - اگر سنگى را كه انداخت به جمره نرسيد بايد دو مرتبه بيندازد اگر چه در وقت رمى گمانش آن بود كه رسيده است ، پس اگر پهلوى جمره چيزهاى ديگرى نصب شده و اشتباها به آنها رمى كرده كافى نيست ، و بايد اعاده كند اگر چه در سال ديگر به وسيلهء نايبش ( 4 ) .
[ 1007 ] م - اگر چند سنگ را با هم بيندازد مانع ندارد لكن يكى حساب مىشود ، چه يكى از آنها به محل بخورد يا همه .
[ 1008 ] م - جايز است سواره و پياده سنگ بيندازد ( 5 ) .
[ 1009 ] م - بايد سنگ را با دست بيندازد ، اگر با پا يا دهان بيندازد كافى نيست ، ولى بعيد نيست با « فلاخن » كافى باشد ( 6 ) .
[ 1010 ] م - اگر بعد از آن كه سنگ را انداخت و از محل منصرف شد ( 7 ) شك كند در عدد
شرح
( 1 ) - آية الله سيستانى : مگر اين كه در جايى باشد كه علم داشته باشد بعضى از سنگهاى آنجا استعمال شده است و احتمال بدهد كه سنگ مورد نظر هم يكى از آنها باشد كه در اين صورت بايد احتياط كند .
( 2 ) آية الله فاضل : احتياط آن است كه با آن رمى نكند .
( 3 ) آية الله خوئى ، در شبههء مفهوميه آن كه فرض متعارف است فتواى ايشان بدست نيامد .
( 4 ) آية الله سيستانى : اگر پس از خروج از مكه متوجه شود اعاده لازم نيست گر چه احوط است .
( 5 ) آية الله سيستانى : مستحب است در حال پرتاب پياده باشد .
آية الله فاضل : اما پياده افضل است .
( 6 ) آية الله سيستانى ، آية الله فاضل : بنا بر احتياط واجب كافى نيست .
آية الله مكارم ، آية الله صافى : احتياط در ترك آن است .
آية الله بهجت : خلاف احتياط است .
7 - آية الله فاضل : در حالى كه هنوز ذبح يا حلق را انجام نداده .