سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد .
[ 1001 ] م - واجب است در انداختن سنگها چند امر :
اول - نيت ، با قصد خالص ( 1 ) بدون رياء و نمايش دادن عمل به غير كه موجب بطلان مىشود .
دوم - آن كه آنها را بيندازد ( 2 ) ، پس اگر برود نزديك و با دست بگذارد به جمره ، كافى نيست .
سوم - آن كه به انداختن ( 3 ) ، به جمره برسد . ( 4 ) پس اگر سنگ را انداخت و سنگ ديگران به آن خورد و به واسطهء آن يا كمك آن به جمره رسيد كافى نيست ، لكن اگر سنگ به جايى بخورد و كمانه كند و به جمره برسد كافى است ظاهرا ( 5 ) .
چهارم - عدد سنگ ريزه ها بايد هفت باشد .
پنجم - بايد بتدريج يكى يكى عقب هم بيندازد و در اين صورت اگر با هم به جمره بخورد مانع ندارد ولى اگر همه را يا چند عدد را با هم بيندازد كافى نيست ( 6 ) اگر چه با هم به جمره نرسد و دنبال هم برسد .
شرح
( 1 ) - آية الله اراكى ، آية الله فاضل : به اين صورت نيّت كند : هفت سنگ به جمرهء عقبه در حج تمتع براى وجوب آن مىاندازم با قصد خالص .
( 2 ) آية الله بهجت : بلكه پراندن آنها به سمت خاص ( مناسك شيخ ص 73 ) .
( 3 ) آية الله فاضل : انداختن خودش .
( 4 ) آية الله خامنه اى ، اين توضيح را متعرض نشدهاند .
( 5 ) آية الله اراكى ، آية الله نورى : كافى نيست ظاهرا مگر آن كه ، در حال عبور با چيز ديگر ملاقات كند .
آيات عظام گلپايگانى ، خوئى ، تبريزى ، صافى : اگر سنگ ريزه در راه به چيز بسيار سفتى مانند سنگ بخورد و در اثر آن جسته و به جمره برسد كافى نخواهد بود .
آية الله بهجت : ظاهر اين است كه اگر سنگ ريزه در راه به چيزى برخورد نموده و سپس به جمره برسد كافى باشد با بقاء صدق رمى در ابتداء و انتهاى آن . ( مناسك ، ص 135 ) .
آية الله فاضل : محلّ اشكال است .
آية الله غروى : اگر وصول به جمره مستند به حركت دست بوده باشد عرفا .
( 6 ) آية الله فاضل : يعنى مجموعا يك رمى حساب مىشود .
آية الله مكارم : و همه يكى حساب مىشود .