تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج ( فارسي ) ( محشى ) — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
ج - اگر وقتى دارد كه بتواند طواف را با وضو و نماز را با وضو انجام دهد بايد آن وقت را انتخاب كند و طواف و نماز را با وضو و بدن پاك به جا آورد و بقيهء اعمال را بعد از آن اتيان نمايد ، و اگر چنين وقتى ندارد در صورتى كه مشقت نداشته باشد براى هر بار كه حدث از او صادر شود يك وضو بگيرد و اگر مشقت دارد براى طواف يك وضو و براى نماز هم يك وضو بگيرد ( 1 ) . [ 751 ] س - آيا در مواردى كه طواف و نماز بايد اعاده شود لازم است با لباس احرام باشد ؟ ج - لازم نيست ( 2 ) . [ 752 ] س - هر گاه محرم لباس احرام را كنار بگذارد و با لباس دوخته اعمال عمره را از طواف و سعى انجام دهد ، جهلا يا عمدا ، آيا طواف و سعى او صحيح است ؟ و عمرهء او مجزى است يا نه ؟ ج - طواف و سعى مزبور صحيح ، و عمرهء مذكور مجزى است ( 3 ) .
شرح
( 1 ) - آية الله خوئى ، آية الله سيستانى : به همان دستورى كه براى نماز خود طهارت مىگيرد براى طواف نيز همان طهارت كافى است . آية الله بهجت : به همان دستورى كه براى نماز خود طهارت مىگيرد براى طواف نيز همان نحو عمل مىكند ( مناسك شيخ ص 36 و وسيله ص 76 و 39 ) . آية الله گلپايگانى : و اگر اين را هم نمىتواند ( حكمى كه در متن هست ) ، براى طواف يك وضو بگيرد و چهار شوط آن را به جا آورد و بعد تجديد وضو نموده و سه شوط ديگر آن را انجام دهد . ( مجمع المسائل 1 / 477 مسأله 40 ) . آية الله فاضل ، آية الله اراكى : و در هر دو صورت بنا بر احتياط واجب نايب هم بگيرد . آية الله تبريزى : بعيد نيست كه يك وضو كفايت كند مادامى كه حدث متعارف از او صادر نشود ، گر چه احتياط ، اعادهء وضو است . ( 2 ) آية الله سيستانى : او بر احرام خود باقى است و بايد از محرّمات احرام اجتناب كند . آية الله فاضل : احتياطا محرمات احرام بايد رعايت شود . آية الله گلپايگانى ، آية الله صافى : به حاشيه 749 مراجعه شود . آية الله خوئى : اگر طواف را از روى جهل ترك كرده و يا آنها را باطل انجام داده تا محل تدارك آن باقى است باقى در احرام مىباشد و لباس دوخته را بايد در بياورد و بعد از گذشت زمان تدارك حجش باطل است و بعيد نيست احرامش هم باطل باشد . ( المسائل الشرعيه ، ج 1 ، ص 342 و 345 و 351 و استفتاءات ، ص 282 ) . ( 3 ) آية الله مكارم : در صورت عمد خلاف احتياط است گناه كرده و يك گوسفند كفاره دارد .
مناسك حج ( فارسي ) ( محشى ) — صفحة 294 | السيد الخميني