اين مرد هلاك شونده است .
203
إذا كثر النّاعى إليك قام النّاعى بك : همين كه آوازهء تباه شوندگان بسوى تو بسيار شود ( و مرگ ديگران را به تو گذارش دهند طولى نكشد كه ) آوازه كنندهء مرگ بر تو بر خيزد ( و ديگران را از مرگ تو آگاهى دهد ) .
204
إذا أحبّ اللّه عبدا ألهمه رشده و وفقّه لطاعته : همين كه خدا بندهء را دوست دارد راست روى را بدل وى اندازد و او را بطاعتش موفّق دارد .
205
إذا كان الحلم مفسدة كان العفو معجزة هرگاه بردبارى سبب تباهى باشد عفو و عجز زبونى است .
( الفصل الثامن عشر )
ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الباء بالباء الزّائدة قال عليه السّلام : فصل هيجدهم از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه الصّلوة و السّلام در حرف باء بباء زائده آن حضرت فرمودند
1
بالشّكر تدوم النّعمة : پايدارى نعمت بسپاسگزاريست
2
بالتّواضع تكون الرّفعة : سر بلندى بافتادگى است
3
بالإفضال تعظم الأقدار : بزرگى جاه انسان بواسطهء بخشش است .
4
بالصّمت يكثر الوقار : خاموشى وقار را مى افزايد
5
بحسن الموافقة تدوم الصّحبة : دوستى بخوشرفتارى پايدار مى ماند .
6
بالوقار تكثر الهيبة : آرامش و وقار هيبت را مى افزايد .
7
بالحلم تكثر الأنصار : بردبارى ياران را بسيار مى گرداند .
8
بالهدى يكثر الإستبصار : بواسطهء هدايت بينش بسيار مى گردد .
9
بالإيثار يسترقّ الأحرار : بوسيلهء بخشش آزاد مردان بنده مى گردند .
10
بالإحسان يستعبد الإنسان : احسان انسان را بنده مى سازد .
11
بالمنّ يكدّر الإحسان : منّت نهادن احسانرا آلوده مى نمايد .
12
بالنّصفة تدوم الوصلة : پيوند دوستى بعدل