51
استدم الشّكر تدم عليك النّعمة : هميشه خداى را سپاس بگذار تا نعمت هميشگى باشد .
52
ازهد فى الدّنيا تنزل عليك الرّحمة : در جهان زاهد باش رحمت خدا بر تو مىبارد
53
أطلب العلم تزدد علما : دانش بجوى بر دانش بيفزاى .
54
اعمل بالعلم تدرك غنما : دانشت را به كار بند بهره مى برى .
55
اكظم الغيظ تزدد حلما : خشم را فرو خور ببردبارى ميافزائى .
56
أصمت دهرك يجلّ أمرك : دورانت را بخموشى بگذران كارت بالا مى گيرد .
57
أفضل على النّاس يعظم قدرك : بر مردم ببخش و تفضّل كن رتبهات بزرگ مى گردد .
58
أعن أخاك على هدايته : برادرت را در هدايتش يارى كن .
59
أحى معروفك باماتته : نيكيت را بفرو ميراندنش ( و پنهان داشتنش ) زنده ساز .
60
أقلل الكلام تأمن الملام : سخن را كوتاه كن از نكوهش بر كنار باش .
61
احفظ بطنك و فرجك عن الحرام : شكم و شهوتت را از حرام نگه دار .
62
اعدل تدم لك القدرة : دادگر باش قدرت برايت پايدار مى ماند .
63
أحسن العشرة و اصبر على العسرة و انصف مع القدرة : نيكو زندگى كن با سختى بساز و با داشتن توانائى بانصاف رفتار كن .
64
أحسن إلى من أساء إليك و اعف عمّن جنى عليك : با آنكه با تو بدى مىكند خوبى كن و از آن كس كه با تو ستم ميراند در گذر .
65
اجعل همّك و جدّك لاخرتك : همّت و كوششت را براى آخرتت قرار ده .
66
احفظ بطنك و فرجك ففيهما فتنتك : شكم و فرجت را از حرام نگه دار كه اين دو تو را به فتنه ميافكنند ( و بيچاره ميكنند ) .
67
أستر عورة أخيك لما تعلمه فيك : زشتى برادرت را بپوشان براى آنچه كه او را در خودت مى دانى ( يعنى براى اين كه زشتيهاى خودت نيز مكتوم ماند )
68
أقم الرّغبة إليك مقام الحرمة بك : بپاى دار اميد بسوى خود را جاى محروم شدن بسبب تو يعنى