19
ارض تسترح : خورسند باش آسوده شو
20
أصدق تنجح : راست بگو بياساى .
21
أختبر تعقل : بيازماى آگاه شو .
22
اصبر تنل : بشكيب برس
23
أقل تقل : در گذر از ديگران تا در گذرند از تو
24
إنس رفدك ، أذكر وعدك : فراموش نما آنچه را ببخشى ، ياد كن وعده خود را
25
اقنع تعزّ : قناعت كن تا عزيز گردى
26
إتّضع ترتفع : فروتنى كن تا بلند گردى
27
أعط تستطع : بده توانا باش .
28
اعتبر تقتنع : پندگير سازگار باش .
29
اعدل تملك : داد بده شاه باش .
30
اعقل تدرك : خردمند باش تا دريابى
31
اسمح تسد : ببخش آقا باش
32
أخلص تنل : خالص باش نائل شو .
33
أشكر تزد : سپاس بگذار افزوده شوى
34
أنعم تحمد : ببخش ستوده باش
35
أطلب تجد : بجوى بياب .
36
إتّق تفز : بپرهيز برس .
37
آمن تأمن : ايمان بيار ايمن باش .
38
أعن تعن : يارى كن ياريت كنند .
39
أطع العاقل تغنم : خردمند را فرمان ببر بهره ببر
40
اعص الجاهل تسلم : نادان را نافرمانى كن آسوده باش
41
اعدل فيما ولّيت ، أشكر اللّه فيما أوليت دادگرى كن در آنچه زير فرمان تو است و سپاسگذار خدا را بر آنچه برسد به تو
42
اصحب تختبر : همراه باش تا آزمايش كنى
43
أبذل معروفك و كفّ أذاك : نيكيت را كار بند و آزارت را بازگير .
44
أطع أخاك و إن عصاك و صله و ان جفاك برادرت را فرمان ببر اگر چه او تو را فرمان نبرد و با او پيوند كن اگر چه او از تو ببرد .
45
أكرم ودّك و احفظ عهدك : دوستيت را گرامى دار و پيمانت را نگه دار .
46
أحسن يحسن إليك : نيكى كن تا نيكى كرده شوى
47
أبق يبق عليك : بر ديگران نگهدارى كن تا بر تو نگهدارى كنند .
48
الزم الصّمت يستز فكرك : خموشى را پيشه ساز تا انديشهات روشن باشد .
49
اغلب الشّهوة تكمل لك الحكمة : بر خواهشت غلبه كن حكمت الهى برايت كامل مىشود .
50
أحسن إلى المسيئ تملكه : با بد نيكى كن مالكش باش .