تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 320

مساهمون:

ص٣٢٠
نيازمندى . كسى كه از روى نادانى كارى انجام دهد مانند كسى است كه بيراهه مى رود ، پس دور شدنش از راه ، او را از خواسته‌اش دور تر مى گرداند ، و كسى كه از روى دانائى عمل كند مانند كسى است كه راه آشكارى مى پيمايد ، بنا بر اين بينا بايد ببيند آيا راه مى پيمايد يا بر مى گردد انديشه موجب روشنى ، و غفلت باعث تاريكى است . به منظور فهميدن و آموختن سؤال كن و از روى خيره سرى چيزى مپرس . داناترين مردم كسى است كه علم مردم را به عمل خود ضميمه كرده است . كسى كه در انديشهء خود استبداد داشته باشد نابود مى گردد و كسى كه با مردان مشورت كند در عقلهاى آنان شركت جسته است . كسى كه به راههاى انديشه روى آورد ، موارد اشتباه را مى شناسد . هيچ گنجى سودمندتر از دانش و هيچ عزتى بالاتر از بردبارى نيست . دانائى ، جلوى عذر بهانه‌جويان را مى گيرد . خوبى آن نيست كه ثروت و فرزندان تو زياد شوند ، خوبى آن است كه دانش تو افزون گردد .