تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 278

مساهمون:

ص٢٧٨
گروهى كه بر كشتهء آنان كسى گريه نمى كند و از غايبشان جستجو نمى شود . من دنيا را به رو واژگون كرده‌ام ، و مقدار آن را اندازه گرفته‌ام و به حقيقت آن بينا هستم

خدايا كوههاى ما شكافته شده

خطبه‌اى است كه امام « ع » آن را هنگام طلب باران ايراد كرده است . اين خطبه از خطبه‌هائى است كه سرشار از عاطفه و محبت و فروتنى در برابر آفريدگار جهان و عظمت وجود است : خدايا كوههاى ما شكافته و زمينهاى ما گرد آلود شده و چهارپايان ما تشنه و در خوابگاهايشان سرگردانند و مانند ناله‌ى مادران بر فرزندانشان ، ناله مى كنند و از آمد و رفت در چراگاهها و اشتياق به آبگيرها خسته شده‌اند . خدايا به ناله‌ى ناله كنندگان و اشتياق آرزومندان رحم كن خدايا به سرگردانى چهارپايان در گذرگاهها و به ناله‌ى آنها بر درب خوابگاههايشان رحم كن خدايا هنگامى بسوى تو بيرون آمديم كه شترهاى لاغر قحطى به ما روى آورده و ابرهائيكه احتمال باران داشتند با ما مخالفت نموده‌اند . تو اميد اندوهگين هستى و خواسته‌ى درخواست كننده را تأمين مى كنى : در اين هنگام كه مردم نا اميد شده و ابرها نباريده و چهارپايان نابود شده‌اند ترا مى خوانيم كه
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 278 | جورج جرداق / انصارى