تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 255

مساهمون:

ص٢٥٥

حكمران خائن

پس از آنكه منذر بن جارود عبدى در بعضى از كارهائى كه حضرت او را بر آن گماشته بود خيانت كرد ، امام « ع » به او چنين نوشت : اگر آنچه از تو به من خبر رسيده راست باشد ، شتر بستگان تو و بند كفشت از تو بهتر است ، و كسى كه صفت تو را داشته باشد شايسته نيست بوسيلهء او رخنه‌اى مسدود شود يا كارى انجام گيرد ، يا مقام او را بالا ببرند يا در امانتى شريكش كنند ، يا براى جلوگيرى از خيانت امينش بدانند . پس هنگامى كه اين نامه‌ام به تو مى رسد ، بخواست خدا نزد من بيا

اخلاق پاك

قسمتى از نامه‌اى است كه حضرت به حارث همدانى نوشته است : از هر كارى كه پنهانى انجام مى گيرد و آشكارا شرم آور است بپرهيز ، و از هر عملى كه اگر از كنندهء آن بپرسند ، آن را انكار مىكند يا از آن
هامش
( 1 ) - سيد رضى مى گويد : منذر بن جارود همان است كه امير المؤمنين در باره‌ى او فرمود : او به دو جانب خود بسيار نظر مىكند و در دو بر خويش مى خرامد