پست ترى . عاصم گفت : يا امير المؤمنين ، اين تو هستى كه لباست خشن و خوراكت سخت است امام « ع » فرمود : واى بر تو ، من مانند تو نيستم . خداوند بر پيشوايان دادگر لازم دانسته كه خود را با مردم ناتوان تطبيق دهند تا فقير را رنج فقر نگران نسازد .
اگر هفت اقليم را به من بدهند . . .
هنگامى كه عقيل برادر على « ع » تهى دست گرديد و از آن حضرت درخواست بخشش نمود ، على « ع » در زمينهى نگهدارى اموال عموم ، در ضمن سخن زيبائى ، خود را چنين توصيف كرد : به خدا قسم اگر شب را به بيدارى روى خار سعدان سپرى كنم و مرا در غلها بسته و به زمين بكشند نزد من بهتر است از اين كه خدا و پيامبرش را روز قيامت ملاقات كنم در حالى كه به بعضى از بندگان ستم نموده و چيزى از مال دنيا را غصب كرده باشم .
هامش
( 1 ) - اين سخن مى رساند كه خوبيهاى دنيا مادامى كه از آنها سوء استفاده نشود طبعا انسان را از خدا دور نمى كند .