تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧

مولا و انتقام تابع از متبوعش مى باشد . فتنهء آنان به صورتى زشت و هولناك و بر طبق روش جاهليت بر شما وارد مى گردد

خانه و خيمه‌اى باقى نمى ماند

على « ع » در بارهء بنى اميه سخن مى گويد : به خدا سوگند بنى أميه پيوسته ستم مى كنند تا محرمات خدا را حلال گردانند و پيمانها را بشكنند ، در آن هنگام خانه و خيمه‌اى باقى نمى ماند مگر آنكه ظلم آنها در آن داخل مى گردد ، و مردم دو دسته مى شوند و هر دو دسته گريه مى كنند : يكى براى دينش مى گريد و ديگرى براى دنيايش گريان است . آن روز يارى شما براى آنان مانند يارى بنده نسبت به مولايش مى باشد كه اگر حاضر شد از او اطاعت مىكند و اگر غائب گرديد از او بدگوئى مى نمايند

گشاده گلو

على « ع » با اصحاب خود سخن مى گويد : آگاه باشيد به زودى بعد از من مردى گشاده گلو و شكم بر آمده بر شما چيره مىشود ، آنچه پيدا كند مى خورد و آنچه نيابد جستجو مىكند
هامش
( 1 ) - يعنى انتقام ذلت بارى است كه نام آن را انتقام نمى توان گذاشت .