اى ابو ذر ، تو براى خدا بخشم آمدى پس به آن كسى كه براى او خشمگين شدى اميدوار باش . اين مردم بر دنياى خود از تو ترسيدند و تو بر دين خود از آنان ترسيدى ، پس آنچه را كه بخاطر آن از تو مى ترسيدند به دستشان بسپار و براى آنچه بخاطر آن از آنان مى ترسيدى فرار كن . راستى چقدر آنان به آنچه تو منعشان كردى نيازمندند و چقدر تو از آنچه آنان ترا منع كردند بى نيازى اگر آسمانها و زمين به روى بندهاى بسته شود و آن بنده از خدا بترسد خداوند براى او راه خلاصى قرار مىدهد البته جز حق چيزى با تو انس نمى گيرد و جز باطل چيزى از تو وحشت ندارد . اگر دنياى آنان را مى پذيرفتى البته ترا دوست داشتند و اگر چيزى از دنيا براى خود جدا مى كردى ترا در امان مى گذاشتند .
اطمينان به دنيا
قسمتى از نامهاى است كه على « ع » پيش از خلافتش به سلمان فارسى نوشته است : هرگاه به دنيا بيشتر انس گرفتى از آن بيشتر بر حذر باش ، زيرا دنياپرست اگر در دنيا به شادى اطمينان يابد ، دنيا او را از آن شادى بسوى اندوه مى كشاند
.