اى مردم ، هيچ گنجى سودمندتر از دانش و هيچ عزتى والاتر از بردبارى و هيچ كار زشتى بدتر از دروغ و هيچ غايبى نزديك تر از مرگ نيست اى مردم ، كسى كه در عيب خويش بنگرد از عيب ديگران باز مى ماند ، و كسى كه شمشير ستم در كشد به همان شمشير كشته خواهد شد ، و كسى كه چاهى حفر كند در آن خواهد افتاد ، و كسى كه لغزش خويش را فراموش كند اشتباهات ديگران را بزرگ مى شمارد ، و كسى كه رأى خود را پسنديد گمراه مى گردد ، و كسى كه به عقل خود بى نيازى جست مى لغزد ، و كسى كه به مردم بزرگى فروخت خوار گرديد .
در دگرگونيهاى حالات ، حقيقت افراد دانسته مىشود . روزها اسرار پنهان را آشكار مى سازند . آنچه از ديگران ناپسند مى دانى براى تربيت تو كافى است . كسى كه به راههاى انديشهها روى آورد موارد اشتباه را مى شناسد . دوستى يك نوع خويشاوندى مورد بهرهاى مى باشد . همان حقوقى كه تو بر برادرت دارى برادرت نيز به تو دارد . به هيچ نعمتى نمى رسيد مگر آنكه نعمت ديگرى را از دست مى دهيد .
هر جاندارى قوتى و هر دانهاى خورندهاى دارد و تو قوت مرگ هستى .
اى مردم از نيرنگ بپرهيزيد ، زيرا آن از اخلاق فرومايگان است .
اخلاص در عمل مشكل تر و انديشه را از فساد رهائى دادن از درازى جهاد سخت تر است .
هيهات اگر پرهيزكارى نبود من زيرك ترين مردم عرب بودم
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 158
مساهمون: جورج جرداق
ص١٥٨