تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
به تندى ميراند مباش كه ترا به هر كجا خواست براند

استبداد و خودكامى عثمان

سخنى است كه على « ع » در بارهء كشتن عثمان فرموده است : اگر به كشتن عثمان فرمان داده بودم خودم كشنده‌اى او بودم ، و اگر جلوگيرى كرده بودم پشتيبانش بودم ليكن كسى كه او را يارى كرده نمى تواند بگويد : من بهترم از كسى كه او رها كرده و كسى كه او را رها كرده نمى تواند بگويد : كسى كه او را يارى كرده بهتر از من است . من اكنون سبب قتل او را براى شما مى گويم : عثمان

هامش
( 1 ) - منظور على « ع » اين است كه به كشتن عثمان فرمان نداده بود و گر نه خودش كشندهء او بود ، در حالى كه مى دانيم على « ع » در اين باره بى تقصير بوده ، و از طرفى با شمشير خود از او دفاع نكرده و گر نه ياور او بود . جلوگيرى على « ع » از كشتن عثمان قابل ترديد نيست ، زيرا او بود كه فرزندان خود حسن و حسين « ع » را فرستاد تا مردم را از وى دور سازند .
( 2 ) - يعنى كسانى كه او را يارى كردند از كسانى كه دست از وى كشيدند بهتر نيستند . بنا بر اين پشتيبان او نمى تواند بگويد : من بهترم از كسى كه او را رها كرده ، و كسى كه دست از او كشيده ، نمى تواند بگويد : پشتيبان او از من بهتر است . منظور امام « ع » اين است كه عقيده‌ها بر اين اتفاق دارند كه پشتيبانان عثمان داراى فضيلتى نبودند كه بر دست كشندگان برترى داشته باشند .