بوى ويژه
مشخصا ادويهاى و سوزاننده .
تاريخچه و موارد مصرف در طب سنتى
از دارچين در صنايع غذايى ، دارويى ، آرايشى و عطرسازى ، به شكل گستردهاى استفاده مىشود . اين گياه يقينا قديمىترين ادويه شناخته شده است .
4000 سال پيش دارچين ، يكى از مهمّترين كالاهاى تجارتى مورد مبادله بين كشورهاى هندوستان ، چين و مصر بود . 2700 سال قبل از ميلاد مسيح ،
Shen Nung
امپراطور چين ، در كتاب دارونامه خويش اين گياه را
" Kwei "
ناميد . اسم دارچين ، در كتاب مقدس نيز ذكر شده است : « يهوه « 1 » به موسى ( ع ) فرمان مىدهد كه از اين گياه براى ساخت مرهم مقدس استفاده كند » . دارچين در گذشته يكى از مهمّترين داروهاى مندرج در دارونامههاى يونانيان و روميان محسوب مىشد و به دليل داشتن اثرات مقوى معده ، پيشابآور ، مقوى و گندزدا ، كاملا شناخته شده بود .
خواص درمانى
محرّك ( گردش خون ، قلب و ششها ) ، گندزدا ، ضد پوسيدگى ، ضد اسپاسم ، مقوى جنسى ، انگلكش و در مقادير زياد تحريككننده و تشنجآور .
خانواده
Myristicaceae
جوزبويا
Myristica fragrans Hott .
رويشگاهها و نواحى كشت
اين گياه بومى هند غربى ، اندونزى و جاوه است .
بخش مورد استفاده جهت تقطير
فندقه :
اسانس حاصل بىرنگ مىباشد . در اين گياه فندقه به وسيله قشرى گوشتالود احاطه شده است . اسانس حاصل از قشر مزبور كه به نام اسانس
mace
خوانده مىشود ، تركيبات و اثرات دارويى مشابه جوزبويا دارد ولى كيفيت آن در مقايسه با اسانس مزبور پايينتر است .
بوى ويژه
ادويهاى ، فلفلمانند ، معطّر .
هامش
( 1 ) - يهوه خداى قوم يهود مىباشد . / م