مزارع خود كاشتهاند .
آويشن بوتهاى كوچك است و براى نمو ، به شرايط خاصى مانند كيفيت خاك و يا مقدار مشخص رطوبت نياز ندارد ، ولى نيازمند گرما و نور بسيار مىباشد . استفاده از اين گياه در شرايطى ( مانند فزونى آب بدن ، سرمازدگى ، سرماخوردگى و ضعف مراكز حياتى ، به ويژه ضعف ششها و معده ) كه گرماى درونى بدن كم شده يا از بين رفته باشد ، مفيد است .
آويشن قادر به توليد طيف كاملى از تركيبات شيميايى مولّد رايحههاى گوناگون از قبيل تيمول و كارواكرول گرم و سوزاننده ( كه يادآور بوى
Origanum vulgare
و مرزه است ) ، سيترال ( كه بوى خاص بادرنجبويه مربوط به آن است ) و لينالول ( كه توسط مرزنگوش و اسطوخودوس توليد مىگردد ) ، مىباشد . اين پديده بيانگر قدرت تطابق شگفتآور گونههاى متعلّق به جنس
Thymus
و دامنهء گسترده قدرت درمانى و نيز انرژى حياتى شگرف موجود در آن است . اسانس آويشن در زمرهء اصلىترين اسانسهاى مورد استفاده در رايحه درمانى مىباشد .
تاريخچه و موارد مصرف در طب سنتى
آويشن از گذشتههاى بسيار دور ، به شكل گسترده ( به دليل اثرات گرمكنندگى ، پالايندگى و نيز محرّك ) ، مورد استفاده قرار مىگرفته است .
خواص درمانى
محرّك عمومى ( محرّك جسم ، روح و جريان خون مويرگى ) ، گندزدا ( شش ، روده ، دستگاه ادرارى - تناسلى ) ، قرمزكننده پوست ، ضد التهاب ، التيامبخش ، خلطآور .
موارد استفاده
ضعف ، كمخونى ، خستگى عصبى ، ضعف عصبى ، بيمارىهاى عفونى ( روده و مجارى ادرار ) ، بيمارىهاى تنفسى ( مانند برونشيت ، سل و آسم ) ، ضعف گوارش ، تخمه ، روماتيسم ، ورم مفاصل ، نقرس ، آنفلونزا ، زكام ، گلودرد و زخم .
خانواده
Lauraceae Aniba roseaodora Ducke .
رويشگاهها و نواحى كشت
اين گياه بومى برزيل است .