كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هيچكس ما را دشمن نمىدارد و به ما حسادت نمىورزد مگر آنكه در روز رستاخيز با تازيانههاى آتشين از كناره حوض رانده مىشود « 1 » .
- حديث شانزدهم
: ابن عدى و بيهقى « 2 » ( در شعب الايمان ) از على عليه السّلام نقل كردهاند كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هرآنكس كه حقشناس عترت من و انصار نباشد منافق و يا حرامزاده است و يا آنكه ( وجود وى ) در هنگام ناپاكى تكوين يافته است يعنى مادرش در دوران ناپاكى ( قاعدگى ) بار وى را برداشته است « 3 » .
- حديث هفدهم
: طبرانى در المعجم الاوسط از ابن عمر « 4 » نقل كرده است كه آخرين
هامش
( 1 ) - حديث مذكور را طبرانى در المعجم الكبير ج 1 ص 142 ، هيثمى در مجمع الزوائد ج 9 ص 172 ، متقى هندى در كنز العمال ج 6 ص 218 و منتخب كنز العمال ج 5 ص 94 ، سيوطى در الدر المنثور ج 6 ص 7 نقل نمودهاند . طبرانى در هنگام نقل اين حديث قضيهاى را به شرح ذيل آورده است : ابو مسلم عبد الله بن عمرو واقفى كشى به وسائطى از معاوية بن خديج نقل نموده است كه گفت : يزيد بن معاويه مرا ( معاوية بن خديج را ) به خواستگارى دختر يا خواهر امام مجتبى عليه السّلام فرستاد . هنگامى كه اين قضيه را به عرض آن حضرت رساندم فرمود : انا قوم لا نزوج نساءنا حتى نستأمرهن فأتها . يعنى ما مردمى هستيم كه دخترانمان را به ازدواج كسى در نمىآوريم مگر بعد از مشورت با آنها پس تو نيز نزد وى برو ( مطلب خود را با او در ميان بگذار ) . معاوية بن خديج گويد پس از شنيدن سخن امام عليه السّلام به خدمت آن خانم رفته قضيهء خواستگارى يزيد را با او در ميان نهادم فرمود : به خدا سوگند هرگز بدين كار تن در نمىدهم زيرا در صورت وقوع اين امر رفيق تو ( يزيد ) به فرعون خواهد ماند كه پسران بنى اسرائيل را كشته دختران ايشان را به اسارت مىگرفت . هنگامى كه دوباره به خدمت امام حسن عليه السّلام رسيدم به دو عرض كردم : مرا به نزد دختر هوشمند و سخنورى فرستادى كه فرزند امير المؤمنين ( يزيد ) را فرعون مىخواند . در اين هنگام امام عليه السّلام فرمود : يا معاوية اياك و بغضنا فإن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله قال : لا يبغضنا و لا يحسدنا احدا الا ذيد يوم القيامة بسياط من النار . يعنى : اى معاويه از بغض ما به پرهيز زيرا پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هيچكس با ما دشمنى نكرده و به ما حسد نمىورزد مگر آنكه روز قيامت تازيانههاى آتشين رانده مىشود . مطلب مذكور در المعجم الكبير ( نسخه خطى كتابخانه ظاهرية دمشق ) ج 1 ص 132 مندرج است .
( 2 ) - ابو بكر احمد بن حسين بن على بن موسى خسروجردى بيهقى در سال 384 ه ق . متولد شد و در سال 458 ه ق . درگذشت از جمله تأليفات وى كتابهاى السنن ، الآثار ، شعب الايمان و دلائل النبوة مىباشند .
زندگينامهء او در تذكرة الحفاظ ج 3 ص 1135 - 1132 و الاعلام ج 1 ص 113 مندرج است .
( 3 ) - حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج 6 ص 218 و منتخب كنز العمال ج 5 ص 94 و ابن صباغ مالكى در الفصول المهمة ص 27 و ابن حجر در الصواعق المحرقة ص 231 نقل نمودهاند .
( 4 ) - ابو عبد الرحمن عبد الله بن عمر بن الخطاب 10 سال قبل از هجرت در مكه متولد گرديد و در سال 73 ه ق . در مكه درگذشت . صاحبان صحاح ست اهل سنت 2630 حديث از وى را در كتب خويش نقل نمودهاند .
زندگينامه وى در الاصابة ج 4 ص 109 - 107 و نيز تذكرة الحفاظ ج 1 ص 40 - 37 مندرج است .