بين ركن و مقام « 1 » بهپا ايستاده نماز بگذارد و روزه بگيرد ( و عمر خود را صرف اين كار نمايد ) و سپس با بغض اهل بيت محمد صلّى اللّه عليه و آله بميرد داخل آتش مىگردد « 2 » .
- حديث دوازدهم
: طبرانى از ابن عباس نقل كرده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
بغض بنى هاشم « 3 » و انصار به منزلهء كفر و بغض عرب نشانه نفاق است « 4 » .
- حديث سيزدهم
: ابن عدى « 5 » در كامل از ابى سعيد خدرى نقل نموده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هرآنكس ما اهل البيت عليهم السّلام را دشمن بدارد منافق است « 6 » .
هامش
( 1 ) - نام دو مكان مقدس در مسجد الحرام ( مترجم ) .
( 2 ) - حديث مذكور را طبرانى در المعجم الكبير ج 3 ص 121 و حاكم نيشابورى در مستدرك الصحيحين ج 3 ص 148 نقل نمودهاند . حاكم اين حديث را با اسناد مرفوع از ابن عباس نقل كرده در دنبالهء آن افزوده است كه اين حديث با توجه به شرط مسلم صحيح مىباشد . ديگر مصادر حديث مزبور شامل مجمع الزوائد هيثمى ج 9 ص 171 ، منتخب كنز العمال ج 5 ص 306 ، كنز العمال ج 6 ص 203 تاريخ بغداد ج 3 ص 122 ، الصواعق المحرقة ص 140 مىباشد . محب الدين طبرى مختصر حديث مذكور را در ذخائر العقبى ص 18 نقل نموده و گفته است كه ملا على قارى آن را در كتاب السيرة آورده است . همچنين ديلمى نيز حديث مذكور را در مسند الفردوس ( نسخه خطى كتابخانه لالهلى ) به نقل از ابن عباس چنين نقل نموده است : لو أن رجلا صفن قدميه بين الركن و المقام و صام و صلى ثم لقى الله مبغضا لآل محمّد صلّى اللّه عليه و آله دخل النار يعنى هرگاه فردى بين ركن و مقام بهپا ايستاده ( روزگار خويش را با ) روزه و نماز بگذراند و آنگاه با بغض آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله بميرد داخل آتش مىگردد .
( 3 ) - در صحت حديث مزبور بايد به ديدهء ترديد نگريست چرا كه به نص قرآن كريم ملاك فضليت انسانها تقوى است . بعلاوه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مواردى فرموده است كه عرب بر عجم و قرشى بر حبشى فضيلتى ندارند مگر به واسطهء تقوى و به احتمال قوى اين حديث از پرداختههاى دوران شعوبيگرى است . همچنين به نص قرآن كريم ابو لهب كه از مشايخ بنى هاشم بوده است مطرود درگاه إلهى و در دوزخ معذب مىباشد و فضيلت اهل البيت عليهم السّلام نه به دليل هاشمى بودن كه به دليل كرامت ذات و لياقت شخصى آنها مىباشد . ( مترجم )
( 4 ) - حديث مذكور را هيثمى در مجمع الزوائد ج 2 ص 172 و متقى در كنز العمال ج 6 ص 204 نقل نموده است .
( 5 ) - ابو احمد عبد الله بن عدى جرجانى معروف به ابن قطان در سال 277 ه ق . در جرجان متولد گرديد و در سال 365 ه ق . درگذشت . وى محدثى فقيه و آگاه به احوال رجال بود و در طلب علم به نقاط مختلف سفرها نمود . برخى از تأليفات وى عبارتند از : الكامل ، المعجم ، الانتصار و اسماء الصحابة ، زندگينامهء وى در تذكرة الحفاظ ج 3 ص 940 ، لسان الميزان ج 1 ص 6 اللباب ج 1 ص 219 و شذرات الذهب ج 3 ص 51 مندرج است .
( 6 ) - حديث مذكور را محب الدين طبرى در ص 180 ذخائر العقبى به نقل از مناقب احمد بن حنبل آورده است . مناوى نيز آن را در ص 134 كنوز الحقائق نقل كرده است . همچنين سيوطى نيز آن را در الدر المنثور ج 6 ص 7 نقل نموده است . حديث مذكور در برخى نسخ بدين ترتيب نقل گرديده است : من ابغض اهل البيت عليهم السّلام فهو منافق يعنى هرآنكس كه اهل بيت عليهم السلام را دشمن بدارد منافق است . اين حديث در ص 47 ينابيع المودة قندوزى نيز وارد شده است .