- حديث چهاردهم
: ابن حبّان « 1 » در صحيح خويش و حاكم نيشابورى ( در مستدرك الصحيحين ) از ابو سعيد خدرى نقل نمودهاند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : سوگند به آنكه جانم در دست اوست ، كسى ما اهل البيت عليهم السّلام را دشمن نمىدارد مگر آنكه خداوند او را در آتش داخل مىنمايد « 2 » .
- حديث پانزدهم
: طبرانى از امام حسن بن على عليه السّلام « 3 » نقل نموده است كه خطاب به معاوية بن خديج « 4 » فرمود : اى معاوية بن خديج از دشمنى ما اهل البيت عليهم السّلام به پرهيز چرا
هامش
( 1 ) - ابو حاتم محمد بن حبّان بن احمد بن حبّان تميمى بستى در سال 270 ه ق متولد گرديد و در زمينهء فقه ، حديث ، طب ، لغت و ستارهشناسى نامآور بود . او همچنين قاضى سمرقند و صاحب تأليفاتى چند بوده است . از تأليفات وى المسند الصحيح ، التاريخ ، و كتاب الضعفا مىباشد . وى در طول حيات خويش در شهرهاى نيشابور ، بخارا ، نسا و سيستان اقامت داشت و عاقبت نيز در شوال سال 354 ه ق در همانجا درگذشت . زندگينامهء او در تذكرة الحفاظ ج 3 ص 924 - 920 مندرج است .
( 2 ) - حديث مذكور را هيثمى در ص 555 موارد الظمآن الى زوائد ابن حبان با حذف واژهء ( اهل البيت ) نقل نموده است . همچنين حاكم نيز حديث مزبور را در مستدرك الصحيحين ج 3 ص 150 نقل نموده و آن را به شرط مسلم صحيح دانسته است . سيوطى نيز آن را در الخصائص الكبرى ج 2 ص 266 و الدر المنثور ج 6 ص 218 آورده و گفته است كه احمد بن حنبل ، حاكم نيشابورى و ابن حبّان آن را از ابو سعيد خدرى نقل نمودهاند . اين حديث در ص 237 الصواعق المحرقة نيز وارد شده است .
( 3 ) - امام ابو محمد بن حسن بن على بن ابى طالب عليهم السلام در 15 رمضان سال 2 ه ق . متولد گرديد . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در شأن وى و برادرش امام حسين عليهما السّلام فرمود : الحسن و الحسين سيد اشباب اهل الجنة يعنى حسن و حسين عليهما السّلام سرور جوانان بهشتى هستند . پس از شهادت على عليه السّلام مردم عراق با آن حضرت بيعت نمودند . پس از اين بيعت آن حضرت براى نبرد با معاوية آراست و به مقابلهء وى شتافت ليكن به دليل خيانت سران لشكر و نافرمانى سپاهيان به دنبال تطميعهاى معاويه ، آن حضرت ناگزير به صلح گرديد و به مدينه بازگشت . آن حضرت در سال 50 ه ق . به تحريك معاويه توسط همسرش جعده مسموم و شهيد گرديد زندگينامهء آن حضرت در كتابهاى بىشمار مندرج است كه برخى از آنها عبارتند از : فى رحاب ائمة اهل البيت : ج 2 ص 46 - 2 ، حلية الاولياء ج 2 ص 45 - 39 ، الاستيعاب ج 1 ص 394 و 383 و الاصابة ج 2 ص 13 - 11 .
( 4 ) - معاوية بن خديج بن عقبة سكونى كندى از مقربان معاويه و به بغض اهل البيت : مشهور بوده است .
مدائنى از ابو طفيل نقل نموده است كه امام حسن عليه السّلام به يكى از ياران خويش فرمود : أ تعرف معاوية بن خديج ؟
يعنى آيا معاوية بن خديج را مىشناسى ؟ آن فرد پاسخ مثبت داد . پس امام مجتبى عليه السّلام فرمود : اذا رايته فاعلمنى يعنى هرگاه او را ديدى به من خبر ده . پس آن فرد معاوية بن خديج را در حال خروج از خانهء عمرو بن حريث ديد و به امام عليه السّلام عرض كرد اين مرد معاوية بن خديج است . حضرت او را صدا زده فرمود : انت شاتم عليا عند ابن آكلة الاكباد ؟ يعنى آيا تو هستى كه نزد پسر زن جگرخواره ( هند ) على را دشنام مىدهى ؟ و الله لئن وردت الحوض و لا ترده لترينه مشمرا عن ساقيه حاسرا عن ذراعيه يذود عنه المنافقين . يعنى : به خدا سوگند هرگاه به كنار آن حوض درآيى و هيچگاه بدان در نخواهى آمد على عليه السّلام را مىبينى كه پاها و آستينها را بالا زده منافقان را