بيت من امان امتم مىباشند « 1 » .
- حديث بيست و دوم
: بزار « 2 » از ابى هريرة « 3 » نقل كرده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : همانا در ميان شما دو چيز باقى مىگذارم كه با بودن آن دو هرگز گمراه نخواهيد شد كتاب خدا و عترتم را و آن دو هرگز تا هنگامى كه در كنار حوض بر من درآيند از يكديگر جدا نخواهند شد « 4 » .
- حديث بيست و سوم
: بزار از امام على عليه السّلام نقل نموده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : من در حالى قبض ( روح ) مىشوم كه در ميان شما دو چيز گرانبها « 5 » كتاب خدا و
هامش
( 1 ) - حديث مذكور را حاكم نيشابورى در مستدرك الصحيحين ج 3 ص 457 ( با اندك اختلافى در لفظ ) ، متقى هندى در كنز العمال ج 6 ص 216 و ج 7 ص 217 ، هيثمى در مجمع الزوائد ج 9 ص 174 ( به نقل از طبرانى ) روايت نمودهاند . محب الدين طبرى در ص 17 ذخائر العقبى از امام على عليه السّلام نقل نموده كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : النجوم امان لاهل السماء فاذا ذهبت النجوم ذهب اهل السماء و اهل بيتى امان لاهل الارض فاذا ذهب اهل بيتى ذهب اهل الارض . يعنى : ستارگان امان اهل آسمان هستند پس هرگاه ستارگان از آسمان بروند آسمانيان ( از بين ) خواهند رفت و اهل بيت من امان براى اهل زمين هستند پس هرگاه اهل بيت من از روى زمين رخت بركشند زمينيان ( از بين ) خواهند رفت . طبرى در دنباله گفته است كه حديث مذكور را احمد بن حنبل در كتاب المناقب نقل كرده است .
( 2 ) - ابو بكر احمد بن عمر و بن عبد الخالق بزار بصرى صاحب كتاب « المسند » از بصره به بغداد مهاجرت نمود و در آنجا به مقام محدثى رسيد و دو بار نيز به اصفهان مسافرت نمود . وى در سال 291 ه ق . در سهله در گذشت . زندگينامهء او در تذكرة الحفاظ ج 2 ص 654 - 653 ، ذكر اخبار اصفهان ج 1 ص 104 ، لسان الميزان ج 1 ص 237 ، و تاريخ بغداد ج 4 ص 334 مندرج است .
( 3 ) - ابو هريرة عبد الرحمن بن صخر ( يا عمير بن عامر ) دوسى در زمان جاهليت عبد شمس نام داشت . وى در هنگام فتح خيبر به مدينه آمد و در سال 7 هجرى اسلام آورد و با وجود آنكه اواخر عمر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را درك نمود ليكن بيش از همهء اصحاب ، روايت حديث نموده است . ابن حجر گفته كه به اعتقاد اهل حديث وى پرحديثترين اصحاب بوده است . ابو هريرة در سال 58 ه ق . درگذشت . زندگينامهء او در الاصابة ج 2 ص 207 - 199 و تذكرة الحفاظ ج 1 ص 37 - 32 مندرج است [ جهت كسب اطلاع بيشتر از شخصيت و تاريخ زندگانى ابو هريرة مىتوان به كتابهاى ابو هريرة نگاشته سيد عبد الحسين شرف الدين و همچنين شيخ المضيرة نگاشته شيخ محمود ابو رية مراجعه نمود ( مترجم ) ]
( 4 ) - حديث مذكور در زوائد مسند بزار ص 277 و مجمع الزوائد ج 9 ص 163 روايت شده است .
( 5 ) - ابن منظور در مادهء « ثقل » گفته است : عرب به هر چيز نفيس ، ارزشمند و لايق نگهبانى ثقل گويد و تسميهء قرآن و عترت به ثقلين از سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله جهت بزرگداشت مقام و تعظيم شأن آن دو بوده است . به اعتقاد ثعلب ( از لغويان بزرگ ) ناميده شدن قرآن و عترت به نام ثقلين بدان جهت است كه پيروى از آنها دشوار است . جهت اطلاع بيشتر مىتوان به لسان العرب ج 11 ص 88 مراجعه نمود .