فصل چهارم
در واجبات منى است
وآن سه امر است :
أول - رمي جمره عقبه يعنى ريگ انداختن به جمره كه نام محلى است در منى .
ودر اينجا چند مسأله است :
مسأله 1 - شرط است در سنگى كه مىخواهد بيندازد به آن ( حصى ) يعنى ريگ گفته
شود ، پس اگر آن قدر ريز باشد كه ريگ به آن گفته نشود مثل ( شن ) كافى نيست ، واگر
خيلى بزرگ باشد نيز كافى نيست ، چنانچه به غير ريگ مثل كلوخ وخزف واقسام
جواهرات نيز جائز نيست ، واما اقسام سنگها حتى سنگ مرمر مانع ندارد .
مسأله 2 - شرط است كه سنگها از حرم باشد ، وسنگ خارج حرم كافى نيست ، ودر
حرم از هر موضعي كه مباح باشد مىتواند بردارد مگر مسجد الحرام أو مسجد خيف
بلكه ساير مساجد بنابر أحوط ومستحب است از مشعر بردارد .
مسأله 3 - شرط است كه سنگها بكر باشند ، يعنى آنها را كسى ديگرى بوجه صحيح
نينداخته باشد اگر چه در سالهاى قبل .
مسأله 4 - شرط است كه مباح باشد پس با سنگ غصبى يا آن چه كه ديگرى براي
خودش حيازت كرده كافى نيست .
مسأله 5 - وقت انداختن سنگ از طلوع آفتاب روز عيد است تا غروب آن واگر
فراموش كرد تا روز سيزدهم مىتواند بجا آورد ، واگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطا
در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد .
مسأله 6 - واجب است در انداختن سنگها چند امر :