مسأله 8 - اگر از روى عمد وعلم ، وقوف ركنى را ترك كند يعنى در هيچ جزء از بعد
از ظهر تا مغرب در عرفات نباشد حجش باطل است ، وكفايت نمىكند براي أو
وقوف در شب عيد كه وقوف اضطراري است .
مسأله 9 - اگر كسى عمدا پيش از غروب شرعي از عرفات كوچ كند واز حدود
عرفات بيرون رود وپس از آن نادم شود وبر گردد وتا غروب توقف كند چيزى بر أو
نيست بنابر أقوى ، لكن احتياط در كفاره است به يك شتر ، وهم چنين اگر بدون آن كه
پشيمان شود از كار خود ، براي حاجتي برگردد لكن بعد از رسيدن با قصد قربت
توقف كند چيزى بر أو نيست .
مسأله 10 - اگر در فرض سابق مراجعت نكرد كفاره آن يك شتر است كه بايد در راه
خدا قرباني كند هر جا بخواهد ، واحتياط مستحب آن است كه در مكة قرباني كند ،
واگر متمكن از قرباني نباشد هيجده روز روزه بگيرد ، واحتياط مستحب آن است كه
پشت سر هم روزه بگيرد .
مسأله 11 - اگر سهوا كوچ كرد وبيرون رفت پس اگر يادش آمد بايد مراجعت كند ،
واگر مراجعت نكرد گناهكار است ، لكن كفاره ندارد بنابر أقوى گرچه أحوط است ،
واگر يادش نيامد چيزى بر أو نيست .
مسأله 12 - اگر كسى از روى ندانستن مسأله ، آنچه ذكر شد بكند حكم أو حكم كسى
است كه سهوا كرده است .
مسأله 13 - اگر كسى بواسطة عذرى مثل فراموشى وتنگى وقت ومثل آن ، از ظهر
نهم تا غروب شرعي در عرفات نباشد وهيچ جزئي از زمان را درك نكند كافى است
كه مقدارى از شب عيد را هر چند اندك باشد در عرفات باشد ، واين زمان را وقت
اضطراري عرفه مىگويند .
مسأله 14 - اگر كسى كه بواسطة عذر ، روز نهم را وقوف نكرده وشب دهم را عمدا
وبىعذر در عرفات وقوف نكند ظاهرا حج أو باطل مىشود اگر چه درك كند وقوف به
مشعر را
مسأله 15 - اگر كسى بواسطة فراموشى يا غفلت يا عذر ديگر ترك كند وقوف